info@energjia.al

Një vendim i fundit i qeverisë për një ndryshim tek ligji “Për koncesionet dhe Partneritetin Publik Privat” ka marrë vëmendje të gjerë, duke e vënë theksin tek përjashtimi që do të kenë nga skema tipike e PPP kërkesat e investitorëve strategjikë.
Bëhet fjalë për ato projekte hidrocentralesh që kalojnë kapacitetin e instaluar 2 MW dhe kanë vlerë investimi mbi 100 milionë euro. Por drafti në Kuvend trajton një çështje shumë më të rëndësishme sesa HEC-et.

Nga Nertila Maho

Hapet rruga për termocentralet e reja

Përjashtimi nga skema tipike e Partneritetit Publik Privat (kjo lidhet me burokracinë dhe afatin e gjatë që ka kjo skemë) vlen edhe për termocentralet. Për herë të parë në ligjin “Për koncesionet dhe Partneritetin Publik Privat” përmendet pjesa e termocentraleve të cilët do të kalojnë me procedurë të përshpejtuar. Konkretisht ndërhyrja bëhet në nenin 5 të ligjit ku përcaktohen rastet e përjashtimit, që do të thotë se këto raste do të trajtohen me procedura të ndryshme nga ajo që përcakton ligji.

Pra ky ligj nuk do të zbatohet “për ndërtimin dhe shfrytëzimin e burimeve të energjisë së rinovueshme, sipas përcaktimeve të legjislacionit në fuqi, si dhe termocentraleve, përveç hidrocentraleve me kapacitet të instaluar mbi 2 Mw dhe me vlerë investimi më pak se 100 milionë euro”. Ky ndryshim i pikës (i) të nenit 5 në ligj sjell një logjikë krejt të re krahasuar me pikën e vjetër që ka ligji sot, ku thuhet se ligji për Partneritetet Publike Private nuk zbatohet “për koncesionet e punëve publike që janë dhënë për ndërtimin, operimin dhe mirëmbajtjen e hidrocentraleve për prodhimin dhe shpërndarjen e energjisë elektrike”.

Argumenti i ndryshimit të ligjit

Në relacionin e projektligjit për koncesionet dhe partneritetet të depozituar tashmë në Kuvendin e Shqipërisë jepen argumentet se pse qeveria ka vendosur të bëjë këtë ndryshim duke e lidhur me përshpejtimin e procedurave që për shkak të kohëzgjatjes largojnë investitorë strategjikë. “Përjashtimi i hidrocentraleve me kapacitet të instaluar mbi 2 Mw dhe me vlerë investimi jo më pak se 100 milionë euro si dhe termocentraleve nga procedurat e parashikuara në ligjin nr.125/2013, të ndryshuar, do të mundësojë thithjen e investimeve strategjike të huaja dhe atyre vendase duke synuar përshpejtimin e realizimit të projekteve elekroenergjetike dhe duke krijuar në të njëjtën kohë edhe kushtet për përmirësimin e situatës ekonomike të vendit”, thuhet në relacion. Kjo është hera e parë që në legjislacion futet për t’u trajtuar me procedura lehtësuese edhe pjesa e termocentraleve.

Zakonisht nevoja për energji, potenciali në sektorin hidrik dhe Termocentrali famëkeq i Vlorës, i cili nuk ka punuar asnjë ditë të vetme, e kanë eklipsuar tërësisht këtë pjesë. Kjo nismë nuk është një rastësi, po të kemi parasysh që qeveria e ka vënë theksin tek diversifikimi i burimeve të energjisë, si një garanci për sigurinë, diçka që Shqipëria nuk e ka dhe vetëm këtë vit i ka marrë 178 milionë euro në importe. Tashmë çdo investitor i interesuar për sektorin energjetik dhe projekte konkrete në hidrocentrale apo termocentrale do ta ketë më të thjeshtë në aspektin e procedurave.

Masterplani i gazit dhe termocentralet

Qeveria prezantoi në fillim të këtij viti masterplanin që lidhet me gazifikimin e vendit. Gjetjet e këtij studimi ishin të shpërndara në disa aspekte, duke e lidhur mes të tjerash potencialin që ka Shqipëria për shfrytëzimin e gazit (konsumatorët familjarë dhe bizneset), gjurmën kryesore dhe që është rentabël, rigjallërimi i industrisë së plehrave kimike, por edhe ndërtimin e termocentraleve.

Aktualisht në vend është i ndërtuar vetëm Termocentrali i Vlorës, i cili nuk është vënë punë për dy arsye, e para një defekt në sistemin e ftohjes dhe e dyta kostoja e lartë e prodhimit. Masterplani i gazit bën të qartë se veç termocentralit të Vlorës, janë dy pika shumë të mira në Shqipëri që mund të shfrytëzohen për ndërtimin e dy projekteve të tjera të ngjashme.

Një prej tyre, në Korçë dhe një në Kuçovë, të dy TEC-e (Turbina Gazi me Cikël të Kombinuar) projekte të rinj dhe që kanë lidhje me avantazhet që ofron projekti i gazsjellësit TransAdriatik në vendin tonë. Propozimi për ndërtimin në këto zona lidhet drejtpërdrejt me faktin se lidhjet nga gazsjellësi me zonën e planifikuar për ndërtim janë relativisht të afërta. “TEC-i i Korçës do të furnizohet me gaz nga një pikë lidhjeje me gazsjellësin TAP, vendi më i përshtatshëm i së cilës është pranë fshatit Zëmblak.

TEC-i i Kuçovës do të furnizohet me gaz nga një pikë lidhjeje me gazsjellësin TAP, vendi më i përshtatshëm i të cilës do të ishte midis fshatrave Poshnjë dhe Otllak, në zonën ku TAP kalon pranë qyteteve të Beratit dhe Kuçovës” thuhet në Masterplan. Në masterplan, të dy TEC-et e mundshëm janë konsideruar si ngarkesa spirancë. Plani për përfundimin e dy projekteve është që në vitin 2030 të nisin prodhimin, duke i dhënë fund problematikës që mbart hidriku.

“TEC-et me gaz natyror supozohet të jenë plotësues të energjisë elektrike të gjeneruar nga burime hidrike dhe burime të tjera të rinovueshme, për të balancuar luhatjet e prodhimit nga këto burime, për të siguruar energjinë e nevojshme gjatë periudhave të pikut të ngarkesës, si dhe për të ofruar shërbime dytësore (balancim, etj.) për sistemin elektrik”. Secili nga TEC-et e Korçës dhe Kuçovës do të kërkojë rreth 2 hektarë sipërfaqe toke, e cila mund të rikuperohet vetëm në fund të jetës së TEC-it.

Termocentrali i Korçës

Zona e mundshme për ndërtimin e TEC-it të Korçës ndodhet pranë nënstacionit elektrik të Zëmblakut dhe pranë dy linjave elektrike ajrore të tensionit të lartë: linjës 400 kV Shqipëri – Greqi, dhe linjës 110 kV që lidh nënstacionin e Zëmblakut me Korçën.

Prodhimi i parashikuar nga ky termocentral është 750 gigavat/orë për një sasi 124 milionë m³gaz. Deri në vitin 2035 parashikohet një rritje progresive në 760 gigavat/orë me një sasi gazi 126 milionë m³. Ajo që rekomandohet që të shihet me kujdes në masterplan për termocentralin e Korçës është studimi i mirë i zonës ku do të ngrihet, pasi konsiderohet me pasuri të lartë të trashëgimisë.

“Në zgjedhjen përfundimtare të vend-ndërtimit të TEC-it duhet marrë në konsideratë: përdorimi i tokës, zonat me rrezik përmbytjeje, karakteristikat gjeoteknike, sidomos rreziku i uljes së terrenit dhe thyerjet tektonike, distanca optimale nga CP e gazsjellësit TAP, nga nënstacioni i Zëmblakut, nga linjat e tensionit të lartë 400kV dhe 110kV, nga rruga kombëtare dhe nga shtëpitë më të afërta, vendndodhja e pendës së Devollit në grykën e Cangonjit”.

Termocentralet përfshijnë në vetvete edhe sistemin e ftohjes dhe një nga aspektet që duhet parë me kujdes është mënyra sesi do të operojë ky sistem. Në analizë për termocentralin e Korçës janë marrë dy lumenj, Devolli dhe Dunaveci. “Prurja vjetore mesatare e Dunavecit është rresh 1m³/s, ndërkohë që ajo e Devollit është rreth 5m³/s.

Duke u mbështetur në këto shifra dhe në nevojat për ujë të sistemit të ftohjes së TEC-it, ky i fundit duhet të vendoset pranë lumit Devoll. Duhet theksuar se në lumin Devoll, rreth 200 m në lindje-perëndim të nënstacionit të Zëmblakut, mbi lumin Devoll, është ndërtuar një pendë për qëllime vaditjeje. Kjo pendë mund të jetë e dobishme për marrjen e ujit për ftohjen e TEC-it të ardhshëm të Korçës”, thuhet në dokumentin pjesë e Masterplanit. Duke qenë projekte të rëndësisë së veçantë, zonat e ndërtimit të termocentraleve duhet të zgjidhen me kujdes për efektet që mund të kenë faktorët natyrorë. Për rastin e Korçës kërkohet një zgjidhje optimale si për sa i përket përmbytjeve ashtu edhe pjesës së fundosjes.

Nga Cangonj deri në Maliq, lumi i Devollit kalon mes tokash të ulëta, një pjesë e të cilave, deri në vitin 1948, ishte mbuluar nga këneta e Maliqit. Megjithëse kjo kënetë u tha në vitin 1948 dhe u transformua në tokë bujqësore, ekziston rreziku i përmbytjeve nga lumi i Devollit në periudha reshjesh shumë të forta. Për më tepër, gjithë zona e ish-kënetës është e prekur nga fenomeni i fundosjes së tokës. Si rrjedhojë, zgjedhja e vendit të ndërtimit të TEC-it të ardhshëm të Korçës duhet të shmangë ish- kënetën. Në këtë fazë të studimit, do të rekomandohej që vendi i ndërtimit të zgjidhej midis fshatit Cangonj dhe ish-kënetës së Maliqit.

Termocentrali i Kuçovës

Zona e mundshme për ndërtimin e TEC-it të Kuçovës përfshin një linjë ajrore të tensionit të lartë prej 220kV, e cila lidh Elbasanin me Fierin, linjën e tensionit të lartë prej 110kV, e cila lidh Kuçovën me Marinzën, linjën e ardhshme tension i lartë prej 400kV, e cila do të lidhë Elbasanin me Fierin dhe aeroportin ushtarak të Kuçovës. Në rastin e termocentralit të Kuçovës ka një theks të vendosur tek mënyra se ku do të ndërtohet dhe aspektet që duhet të kihen parasysh duke qenë se kjo zonë është e njohur për rezervat e saj naftëmbajtëse.

“Infrastruktura e zonës përfshin, ndër të tjera, një numër kullashm pusesh nafte dhe dy tubacione nafte, të cilat duhen shmangur gjatë zgjedhjes së vendit të ndërtimit të TEC-it të ardhshëm të Kuçovës”, thuhet në studim. Pjesa kryesore e zonës së mundshme për ndërtimin e TEC-it të ardhshëm të Kuçovës shtrihet mbi zhavorret ujëmbajtëse Kuaternare të Beratit, prej nga furnizohen të gjithë fshatrat e zonës me ujë të pijshëm, nëpërmjet puseve hidrogjoelogjike të shpuar në zonën midis fshatrave Banaj dhe Çiflik.

Gjithsesi sipas vlerësimeve të bëra duket se nuk ka ndonjë kërcënim për depërtim të ujërave sipërfaqësore në këto puse. Edhe në rastin e këtij termocentrali, është marrë në analizë mundësia që ka për shfrytëzimin e lumenjve në sistemin e ftohjes, si dhe për rrezikun e përmbytjeve. “Zona e Kuçovës përshkohet nga dy lumenj: Devolli dhe Osumi, të cilët bashkohen pranë fshatit Arrëz për të formuar lumin Seman. Prurja mesatare vjetore e lumit Osum, në stacionin e matjes në Urën Vajgurore, është rreth 33 m³/s, ndërsa ajo e lumit Devoll në Kozare është rreth 47 m³/s. Bazuar në sa më sipër, si dhe në nevojat për ujë të sistemit të ftohjes së TEC-it me gaz, të dy lumenjtë e mësipërm kanë ujë mjaftueshëm për ftohjen e TEC-it të ardhshëm të Kuçovës”, nënvizon studimi.

Kjo do të thotë se çështja e sistemit të ftohjes nuk paraqet problem por më hollësishëm duhet parë ajo e përmbytjeve, pasi historiku i kësaj zone shfaqet problematik. Një pjesë e zonës së gjerë të projektit të TEC-it të ardhshëm të Kuçovës është subjekt i përmbytjeve nga të tre lumenjtë: Osumi, Devolli dhe Semani dhe sipas analizës së bërë kjo ka ardhur si rezultat i plotave dhe në vite të ndryshme.

Pavarësisht kësaj, situata duket se nuk paraqitet problematike dhe rekomandimi është që ndërtimi të bëhet në një zonë që është të paktën gjysmë metri mbi nivelin e lumenjve. Përmbytjet prej plotave nuk përfaqësojnë rrezik për TEC-in e ardhshëm, nëse vendndodhja e tij planifikohet të paktën 0.5 m më lart se sa brigjet e lumenjve. Një vendndodhje në kuotë më të lartë do të ofrojë siguri më të madhe ndaj përmbytjeve”, thuhet në dokument. Ashtu si termocentrali i Korçës, edhe ai i Kuçovës do të kenë fuqi të instaluar 200 MW por në tabelën e parashikimit të prodhimit jepet vetëm viti 2040. Në këtë vit, Termocentrali i Kuçovës pritet të prodhojë 756 gigavat/orë energji, me një konsum të gazit natyror prej 125 milionë m³.

Termocentrali i Vlorës

TEC Vlora, me kapacitet 97 MW është ndërtuar në tetor të vitit 2011. Ndërtimi i këtij impianti erdhi si rezultat i nevojës që kishte vendi për shtimin e burimeve prodhuese. Pavarësisht objektivit të ndërtimit, në fakt kjo vepër nuk i ka shërbyer aspak diversifikimit. Kostoja e prodhimit të një kilovati energji vite më parë është vlerësuar në rreth 0.183 dollar, nëse prodhimi bëhet me naftë diezel nr.2 apo gazoil ndaj kjo parashtroi si variant mundësinë e gazit.

Qeveria po kryen aktualisht një studim fizibiliteti për mundësinë e përdorimit të gazit për prodhim energjie nga ky termocentral. Nga ana tjetër, qeveria ka shfaqur hapur qëndrimin e saj se ky objekt me vlerë mbi 100 milionë USD dhe që deri më tani vetëm ka rënduar xhepin e shtetit me shpenzime, mund të kalojë me Partneritet Publik Privat.

Investitorët e interesuar mund të zgjerojnë edhe më shumë kapacitetin e instaluar të termocentralit, pasi ai është projektuar dhe ndërtuar në mënyrë të tillë, që në të ardhmen të ketë mundësi të zgjerohet duke iu shtuar edhe dy blloqe të tjera të së njëjtës fuqi, duke arritur kështu në një fuqi totale të instaluar rreth 291 MW.

Anët pozitive dhe negative të TEC-eve

Studimi i masterplanit të gazit përpos një seri aspektesh të rëndësishme ka thelluar analizën edhe në impaktin pozitiv dhe negativ të termocentraleve. Sipas këtij studimi, Impiantet ÇGT (Turbina Gazi me Cikël të Kombinuar) me gaz natyror kanë kosto të ulët investimi kapital, rendiment të lartë të energjisë elektrike dhe kohë të shkurtër ndërtimi e vënieje në punë. Kapaciteti i TEC-it është i rëndësishëm: kostoja specifike për impiantet nën 200 MW rritet në mënyrë të konsiderueshme me uljen e kapacitetit. Prirja e përgjithshme për rendiment më të lartë mund të rezultojë në kosto specifike paksa më të lartë.

Po kështu, raporti i lartë ajër/karburant për turbinat me gaz çon përgjithësisht në uljen e rendimentit për një temperaturë të caktuar të ftohjes së gazit në oxhak, në krahasim me ciklet me avull dhe gjenerimin e kombinuar bazuar në motorët me djegie të brendshme. Megjithatë, impiantet me cikël të kombinuar janë ndër teknologjitë më të mira në lidhje me raportin energji elektrike/ngrohje. Për këtë arsye, rendimenti i përgjithshëm disi më i ulët mund të justifikohet nga rendimenti shumë i lartë i prodhimit të energjisë elektrike.

Revista Monitor,  13.11.2017

Situata politike përgjatë vitit 2017 vonoi ngritjen e bursës së energjisë,  që është një prej projekteve kryesore të parashikuara në modelin energjetik shqiptar.

Konstatimi vjen nga Sekretariati i Komunitetit të Energjisë, i cili ka publikuar raportin e fundit mbi ecurinë e vendeve të Ballkanit Perëndimor, në sektorët e energjisë, gazit, eficencës dhe hidrokarbureve.

Në një raport të mëparshëm Sekretariati u shpreh me rezerva mbi mundësinë e ngritjes së bursës, por tashmë kujton se modeli i Tregut e autorizon ministrin të vendosë afatin e ri para përfundimit të vitit 2017. Gjithashtu, raporti vëren se  procedura e certifikimit të Operatorit të Sistemit të Transmetimit është e përfunduar, por ende kërkohet një mekanizëm pajtueshmërie.

Ndërkohë që, vonesë konstatohet edhe në drejtim të ndarjes së Operatorit të Shpërndarjes së Energjisë Elektrike si dhe de rregullimit të çmimeve për gjenerimin dhe furnizimin me energji. Ndërkaq, në drejtim të sektorit të gazit, raporti flet me nota më pozitive, duke theksuar se Shqipëria ka arritur përparim në lidhje me prioritetet e përcaktuara në Raportin e mëparshëm.

“Në veçanti, Shqipëria ka përparuar në mënyrë të konsiderueshme nga ndarja e Albpetrol dhe krijimi i  Operatorit të Sistemit të Transmetimit, Albgaz.”

Scan Tv,  11.11.2017

Mbështetja gjermane për tubacionin e gazit Nord Stream 2 po dobësohet, me qeverinë e ardhshme të koalicionit që pritet të forcojë qëndrimin e Berlinit ndaj projektit të mbështetur nga Rusia.

Mbështetja është pakësuar pasi Social Demokratët, më parë partneri i vogël në koalicionin konservator të Kancelares Angela Merkel, shkuan në opozitë pas një humbje të rëndë në zgjedhjet e Bundestagut të shtatorit.

“SPD ishte “avokati” kryesor për Nord Stream 2 dhe ata nuk janë më këtu,” tha Norbert Röttgen, kreu i komitetit të ndikimit të jashtëm të Bundestagut dhe një anëtar i partisë Kristian Demokrate të Merkel.

“Është e qartë se qeveria e re do të jetë shumë më kritike për projektin se sa ai i mëparshëm”, transmeton FT.

Reinhard Bütikofer, deputet dhe anëtar i delegacionit të Gjelbër për bisedimet e koalicionit, tha: “SPD-ja e vuri veten plotësisht në shërbim të Nord Stream 2”, por të gjelbërit do të “luftonin për një refuzim” të projektit në koalicion “siç kemi bërë deri tani”.

Lidhjet midis SPD-së dhe grupeve të energjisë ruse u sollën në fokus në shtator kur Gerhard Schröder, ish kancelari i SPD-së, u emërua kryetar i grupit të naftës Rosneft. Ai është gjithashtu kryetar i Nord Stream 2.

Tubacioni do të dyfishojë sasinë e gazit që Rusia mund të japë nëpërmjet Detit Baltik në Gjermani. Ajo ka qenë një nga projektet infrastrukturore më kontestuese të Evropës dhe një burim i “fërkimit” midis Gjermanisë dhe fqinjëve lindorë.

Berlini ka argumentuar se tubacioni prej 9.5 miliardë euro do të rrisë sigurinë e energjisë në Evropë duke siguruar më shumë furnizime me gaz, në një kohë kur burimet e kontinentit po pakësohen. Por Polonia dhe vendet e tjera të Evropës Lindore shqetësohen se do të rrisë varësinë e kontinentit nga Rusia gjithnjë e më armiqësore.

Projekti pësoi një goditje të mërkurën kur Komisioni Europian propozoi ndryshimin e legjislacionit për të zbatuar rregullat e energjisë të BE në të gjitha tubacionet e reja dhe ekzistuese të importit, duke përfshirë edhe Nord Stream 2.

Kjo do të thotë se operatori i tubit mund të duhet të ofrojë disa nga kapacitetet e tij ndaj palëve të treta dhe gjithashtu të respektojë ligjet e BE-së mbi “ndarjen e pronësisë”, që diktojnë që një tubacion gazi nuk mund të jetë në pronësi direkt nga furnizuesi i gazit.

Revista Monitor,  09.11.2017

Kompania publike e gazit Albgaz sh.a e cila do të funksionojë si një operator i kombinuar duke kryer veprimtarinë e operatorit të sistemit të transmetimit dhe operatorit të sistemit të shpërndarjes së gazit natyror në vend mori të mërkurën (8 tetor) certifikimin përfundimtar nga Enti Rregullator i Energjisë. Bordi i Komisionerëve miratoi si pikë të parë draft metodologjinë e tarifave që ishte kriteri kyç për të vijuar më pas me certifikimin final.

I njëjti Bord nënvizoi se tashmë Albgaz sh.a duhet që të përmbushë një sërë kushtesh duke përcaktuar edhe afatet kohore.

Rekomandimi i parë ishte ai që lidhej me anëtarët e Këshillit të Mbikëqyrjes. Sipas ERE duhet të zëvendësohen brenda 3 muajve të gjithë ata anëtarë që aktualisht ushtrojnë një funksion brenda Ministrisë së Infrastrukturës dhe Energjisë. Brenda 12 muajve Albgaz duhet që të tregojnë pavarësinë e audituesve ndërkohë që duhet të bëhet edhe një ndryshim tek pronësia.

Albgaz sh.a duhet që brenda një viti të kalojë me pronësi tek Ministria e Financave dhe e Ekonomisë. Ai duhet të jetë i pavarur nga Ministria e Infrastrukturës dhe Energjisë në mënyrë që të ruajë pavarësinë. Kjo praktikë është zbatuar edhe për Operatorin e Sistemit të Transmetimit. Në mars të këtij viti OST i kaloi ish-Ministrisë së Zhvillimit Ekonomik, Turizmit, Tregtisë dhe Sipërmarrjes, ndërsa tani është nën varësinë e ministrisë së Financave dhe Ekonomisë.

Vendimi i fundit i Bordit të Komisionerëve për metodologjinë e tarifave i hap rrugë kompanisë që të aplikojë për një tarifë të re nga ajo që është miratuar deri në fund të këtij viti. Në ligj është parashikuar një fazë tranzitore e cila mund të shtyjë tarifën ekzistuese në rast se aplikimi nuk bëhet në kohë. Sipas kuadrit aplikimi për tarifën e re mund të bëhet deri në 4 dhjetor.

Revista Monitor,  09.11.2017

Me qëllim për të transportuar 15,75 miliardë metra kub gaz natyror rus në Turqi çdo vit, tubacioni TurkStream do të jetë funksional në 2019, ndërsa negociatat në rrugën për një linjë të dytë që do të sjellë gaz në Evropë janë në progres, thanë autoritetet në një seancë publike, shkruan Daily Sabah.

Sesioni u ndoq nga zëdhënësi i TurkStream Sander Van Rootselaar, menaxheri i projektit në TurkStream Jay Chaudhuri, si dhe menaxheri i komunikimit Aslı Esen dhe Drejtori i Mjedisit të ELD Group, Arzu Firidin, i cili është përgjegjës për raportin e vlerësimit të ndikimit në mjedis (VNM).

Seksioni në det të hapur i projektit është duke u ndërtuar nga Rrjedha e Jugut (South Stream), një degë e Gazprom. Tubacioni i dyfishtë prej 1,880 kilometrash (940 kilometra secili) do të dalë nga bregu i Anapa i Rusisë dhe do të arrijë Kıyıköy të Turqisë, konfirmuan zyrtarët.

Dy linja në det dhe një terminal pritjeje në Kıyıköy do të ndërtohen nën kujdesin e kompanisë Rrjedha e Jugut. Pas mbërritjes në Kıyıköy, pjesa tokësore e tubacionit nga Kıyıköy deri në Lüleburgaz do të ndërtohet nga Korporata e Naftës BOTAŞ.

Seksioni që do të shtrihet në Evropë pas Turqisë, do të ndërtohet nga një ndërmarrje e përbashkët midis BOTAŞ dhe Gazprom.

Rreth 224 kilometra nga një nga tubacionet nënujore tashmë janë hedhur teksa afrohet te kufiri i zonës ekonomike ekskluzive Rusi-Turqi. Rreth 207 kilometra të tubacionit tjetër po ashtu ka përfunduar. Kjo linjë pritet të arrijë në zonën ekskluzive ekonomike deri javën e ardhshme.

Revista Monitor,  02.11.2017

Pas përplasjes së banorëve me policinë të cilët kundërshtojnë prishjen e banesave në Himarë, është shënuar edhe një incident tjetër.

Një banor ka tentuar t’i vendosë flakën një autoboti gazi pranë vendit ku fadromat e IKMT-së të mbështetura nga forcat “Shqiponja” dhe FNSH po shembnin një banesë të vjetër. Ka qenë ndërhyrja e menjëhershme e policisë që ka shmangur një ngjarje e cila mund të kishte pasoja të rënda.

Shqiptarja.com  31.10.2017

Në pritje të miratimit të marrëveshjes nga Këshilli I Ministrave, kompania kanadeze Pennine Petroleum Corporation, që në shkurt ka nënshkruar marrëveshjen për ndarjen e prodhimit me Albpetrol Sh.A për eksplorimin dhe zhvillimin e Bllokut të Velçës në Shqipëri, njoftoi sot se po bën përgatitjet e fundit logjistike.

“Ndërsa Pennine po pret të marrë miratimin nga qeveria shqiptare për të tërhequr të dhënat gjeoteknike, PNN ka qenë shumë aktive në vendin e Ballkanit duke u përgatitur për përzgjedhjen e një objektivi fillestar të shpimit të Velca Block”, thotë shefi ekzekutiv N. Desmond Smith.

“Qeveria po punon për fazat përfundimtare rregulluese të marrëveshjes së ndarjes së prodhimit të Bllokut Velca,” vëren z. Smith. “Ndërkohë, ne kemi qenë në terren në Shqipëri duke u kujdesur për detajet n mënyrë që të ecim në të njëjtën linjë “.

Kompania kanadeze, Pennine Petroleum Corporation, ka njoftuar që në muajin shkurt të këtij viti se ka miratuar marrëveshjen për ndarjen e prodhimit me Albpetrol Sh.A për eksplorimin dhe zhvillimin e Bllokut të Velçës në Shqipëri.

Sipas deklarimeve t ëmëparshme të kompanisë, marrëveshja finale e nënshkruar nga Pennine, ish Ministria e Energjisë dhe Industrisë dhe Albpetrol, shoqëria shtetërore e energjisë, është për një periudhë 6-vjeçare eksplorimi, e konvertuar në një leje prodhimi 25-vjeçare, pas zbulimit të rezervave të naftës ose gazit.

Marrëveshja përfshin fazën e eksplorimit dhe atë të shpimit. Në fazën e eksplorimit, Pennine dhe Albpetrol do të shqyrtojnë të gjitha të dhënat ekzistuese në Bllokun e Velçës dhe do të përpunojnë të dhënat për përzgjedhjen e puseve për shpim. Faza e shpimit do të konsistojë në një angazhim për të shpuar një minimum prej dy pusesh, në një thellësi minimale prej 2,500 metrash.

Pennine do të rikuperojë të gjitha kostot e eksplorimit dhe shfrytëzimit nga 90% e të ardhurave neto operative, pas pagimit të rentës prej 10%, dhe më pas do të jetë subjekt i Faktorit R të ndarjes së të ardhurave me Albpetrol, duke u luhatur nga 2% në 15% të të ardhurave operative neto, në varësi të shumëfishit të rikuperimit të kostos së projektit. Pasi të jenë shlyer të gjitha kostot, interesi i të ardhurave do të ndahet, me 50% për Ministrinë e Energjisë dhe 50% për pjesëmarrësit e marrëveshjes.

Termat dhe kushtet kryesore të Bllokut të Velçës janë nënshkruar në shkurt 2016. Pennine dhe Albpetrol ranë dakord në prill të vitit 2016 për kushtet dhe marrëveshja e ndarjes së prodhimit u dorëzua në Ministrinë e Energjisë dhe Industrisë së Shqipërisë për miratim. Pennine e rishikoi marrëveshjen e licencës, që ishte një komponent integral i marrëveshjes së ndarjes së prodhimit, në dhjetor 2016.

Revista Monitor,  21.10.2017

Autoriteti i Konkurrencës vendosi të mbyllë procedurën e hetimit të thelluar në treg për produktin gaz i lëngshëm, për konsumin familjar dhe për bizneset. Bëhet fjalë për të gjitha segmentet e tregut të ngarkim- shkarkimit, importit, depozitimit dhe shitjes me shumicë të produktit gaz i lëngshëm.

Ky vendim me nr. 476, datë 05.10.2017 është marrë nga Komisioni i Konkurrencës, i cili është bërë publik sot me botimin në faqen zyrtare të Autoritetit të Konkurrencës. Vendimi, përveç njoftimit për mbylljen e hetimit, ka në përmbajte edhe rekomandimet për operatorët që do të veprojnë në treg.

Autoriteti i Konkurrencës vendosi që të monitorojë tregun e ngarkim- shkarkimit, importit, depozitimit dhe shitjes me shumicë të produktit gaz i lëngshëm për konsum familjar dhe biznes për një periudhë 1 (një) vjeçare, duke filluar nga data 16 Tetor 2016.

“Komisioni i Konkurrencës, në mbledhjen e datës 5 tetor 2017, me vendimin nr. 476, datë 05.10.2017 vendosi që të mbyllë procedurën e hetimit të thelluar në këtë treg për produktin gaz i lëngshëm për konsum familjar dhe biznes, si dhe të japë rekomandimet e mëposhtme:

  1. Operatorit Shtetëror të Autorizuar, Ministrisë së Infrastrukturës dhe Energjisë dhe Ministrisë së Financave për të hartuar dhe miratuar një metodologji për rregullimin e tregut, që të përcaktojë në mënyrë të qartë rolin, funksionet dhe mënyrën e funksionimit të çdo operatori që vepron në këtë treg.
  2. Risjelljen në vëmendje të zbatimit të vendimit të Komisionit të Konkurrencës nr. 390, datë 22.12.2015.
  3. Subjektet e mësipërme duhet të njoftojnë pranë Autoritetit të Konkurrencës mbi zbatimin e rekomandimeve brenda 90 ditëve nga hyrja në fuqi e këtij vendimi”, thuhet në vendim.

Scan Tv,  12.10.2017

Sekretariati i Komunitetit të Energjisë kërkon ndryshime në legjislacion përpara se kompania Albgaz, të konsiderohet plotësisht e pavarur nga ministria e Infrastrukturës dhe Energjisë.

Përmes një njoftimi të publikuar në faqen zyrtare, Sekretariati ka bërë publik opinionin mbi certifikimin e operatorit shqiptar të sistemit të transmetimit të gazit natyror, sipas Paktit të Tretë të Energjisë.

Opinioni mbështet certifikimin nga Enti Rregullator i Energjisë, por duke iu nënshtruar disa kërkesave dhe kushteve shtesë.

Në këtë kuadër, ky organizëm e vë theksin pikërisht te ndryshimi i ligjit aktual, duke i kujtuar ERE-s se vendimi  përfundimtar i certifikimit, duhet marrë duke patur parasysh maksimalisht Opinionin e Sekretariatit.

Gjithashtu, ky organizëm vë në dukje se ky detyrim rrjedh nga Direktiva e Parlamentit dhe Këshillit Evropian “Për rregullat e përbashkëta për tregun e brendshëm të gazit natyror”.

Në mesin e muajit gusht, ERE miratoi fillimin e procedurës për licencimin e Albgaz në aktivitetin e transmetimit të gazit natyror, por në vendim argumentohej se shoqëria plotësonte pjesërisht kërkesat e parashikuara nga ERE.

Kjo vihej re kryesisht në plotësimin e dokumentacionit të kërkuar për këtë proces, ndërkohë që vetë shoqëria është shprehur publikisht se po ndjek me përpikëri të gjithë hapat përsa i përket përmbushjes së dokumentacionit specifik për marrjen e licencimit.

Scan Tv,  11.10.2017

Gazsjellësi Trans Adriatik (TAP) njofton se Shkelqim Bozgo, Menaxher i TAP për Shqipërinë, pas gati katër vitesh në drejtim të zyrës në Shqipëri, nuk është më pjesë e TAP.

Luca Schieppati, Drejtor i Përgjithshëm i TAP, tha: “Dëshiroj të falënderoj Shkëlqimin për kontributin e tij të madh gjatë drejtimit të TAP dhe ngritjen e zyrës së Tiranës deri në nivelin aktual. Me më shumë se 2’000 njerëz punojnë aktualisht për projektin në Shqipëri, TAP do të vazhdojë të mbështesë ndërtimin e tregut të gazit në vend.”

Duke hyrë në fazën finale të projektit, prioriteti ynë mbetet përgatitja për fazën komerciale dhe operacionale për gazin e parë që do të transportohet nga Shah Deniz ll. Pozicioni i Menaxherit të TAP në Shqipërinë do të mbahet përkohësisht nga Ulrike Andres, Drejtoreshë për Tregtinë dhe Marrëdhëniet me Jashtë, deri sa të zgjidhet Menaxheri i ri për Shqipërinë.

energjia.al  07.10.2017