info@energjia.al

Një minator në minierën e Bulqizës ka mbetur i plagosur pasi, është kapur nga një masiv gurësh.

Ngjarja ka ndodhur paraditen e sotme, “ku kanë konstatuar se në ambjentet e brendshme të një galerie kromi, shtetasi U.Gj, rreth 39 vjeç, banues në Bulqizë (punëtor në galeri), duke punuar dyshohet të jetë shembur një masiv gurësh, ku për pasojë shtetasi U.Gj, ka marrë dëmtime në kokë.”

Pas ndihmës së parë të marrë spitalin e Bulqizës, i dëmtuari është nisur me helikopter për ndihmë më të specializuar drejt Tiranës dhe ndodhet jashtë rrezikut për jetën.

Ndërkohë po vijojnë hetimet për zbardhjen e plotë të kësaj ngjarje.

Ora News,  03.11.2017

Edhe pas konstituimit të institucioneve të shtetit të Kosovës gjendja në “Trepçë” vazhdon të jetë e njëjtë, as me AKP-në e as me Qeverinë e Kosovës. Kjo e fundit nuk ka arritur ta formojë Bordin Mbikëqyrës e as atë Menaxhues pa të cilët nuk mund të zbatohet Ligji për “Trepçën”.

Ndonëse kryeministri i Kosovës Ramush Haradinaj ka urdhëruar ministrat, Valdrin Lluka (Ministria e Zhvillimit Ekonomik), Skender Reçica (Ministria e Punës dhe e Mirëqenies Sociale) dhe Bedri Hamza (Ministria e Financave) që të ndërmarrin veprime konkrete në zbatim të Ligjit për “Trepçën” ngase gjendja në gjigantin ekonomik kosovar vazhdon të jetë e njëjtë, as me AKP-në e as me Qeverinë e Kosovës.

Përveçse me vështirësi të mëdha, siç janë infrastruktura, pastaj teknologjia e vjetruar, “Trepça” është duke u përballur edhe me problemin thelbësor të funksionimit, duke përfshirë edhe vulat.

Drejtori i “Trepçës”, Ahmet Tmava, ka thënë se është jetike fillimi i zbatimit të Ligjit për “Trepçën”, që nënkupton në radhë të parë formimin e dy bordeve: Bordin Mbikëqyrës dhe Bordin Menaxhues.

“E përsëris, duhet të ketë ndonjë autoritet që mund t’i lëvizë gjërat përpara në këtë situatë. Ndërmarrja nuk ka statut, ai duhet të miratohet në Qeverinë e Kosovës. ‘Trepça’ përballet me shumë probleme. Duhet të bëhet ristrukturim në të gjitha segmentet, edhe te punëtorët. Është obligim ligjor që të ecim tutje. Duhet të formohet edhe Bordi Mbikëqyrës. Ky bord duhet do të përbëhet prej ekspertëve. Ka edhe telashe këtu, nëse shkojmë si në bordet klasike. Pra, duhet të kemi mënyrë tjetër”, ka thënë drejtori Tmava.

Gazeta Zëri,  26.10.2017

Çdo ditë, minatorët e Trepçës lëshohen në një thellësi prej mbi tetëqind metra nën sipërfaqen e tokës për të nxjerrë xehet dhe mineralet. Me punën e tyre ata nxjerrin mbi tokë, pasurinë nëntokësore të Kosovës.

Afër hyrjes së minierës, nga një oxhak del një tym i lehtë që cila tregon se diku në thellësi të tokës po punohet.

Minatorët hyjnë e dalin tek hyrja kryesore e Minierës së Stantërgut, e cila gjendet në Mitrovicë, sipër së cilës është vendosur një shenjë e madhe me mbishkrimin, “Me fat!”.

Para se të lëshohen qindra metra në thellësi të tokës, ata veshin rrobat e punës- çizmet, pantallonat, xhaketat dhe mbi kokë vendosin helmetën me dritë, mjete këto, pa të cilat nuk lejohet hyrja në minierë.

Kur veshin gardërobën e përshtatshme, minatorët janë të gatshëm për të filluar punën nëntokë.

Për të zbritur tek punishtet, mblidhen te “kafazi”, siç e quajnë ata, ashensorin i cili daton që nga viti 1954. Një sinjal tregon që ashensori fillon të ulet poshtë me të cilin zbresin deri në horizontin e 10-të nga 12 nivele sa ka gjithsej.

Thellësia është deri në 800 metra nën sipërfaqen e tokës.

Sapo të zbresësh poshtë në horizontin e 10, për të shkuar më pas në këmbë deri në horizontin e 11, ajri është i nxehtë, në vende- vende temperaturat janë të larta e diku shumë të ulëta. Derisa në disa nga punishtet përveç temperaturave të larta, ajri është i tymosur.

Lagështia e ajrit në disa vende në galerinë e minierës ndihet dukshëm.

Rrahman Beqiri, vozitës i makinave të rënda, tha se mungesa e mirëfilltë e filtrimit të ajrit dhe makineritë e vjetruara e bëjnë më të rrezikshme punën në këtë minierë.

“Një ditë e punës në minierë është me shumë vështirësi të mëdha- zgjimi herët në mëngjes, përgatitja. Vështirësitë, me të cilat përballemi, janë makineri të amortizuara që në disa vende tjera të botës janë edhe jashtë përdorimit. Por, ne punojmë nuk bën të ndalemi”, thotë Beqiri, i cili punon në Trepçë që nga viti 1983.

Kombinati Trepça përbëhet prej 41 njësive të ndryshme, që grupohen kryesisht në tri komplekse të mëdha: në Miniera me Flotacione, në Parkun Industrial në Mitrovicë dhe në Kompleksin e Shkritoreve.

Trepça ishte në mesin e ndërmarrjeve më të mëdha në ish-Jugosllavi. Por, pas luftës e deri në tetor të vitit të kaluar kur Qeveria e Kosovës miratoi Ligjin për Trepçën, nuk dihej se çfarë do të ndodhte me këtë kombinat.

Sipas të dhënave zyrtare nga viti 1945 e deri në periudhën para vitit 1990, miniera prodhonte rreth 600 mijë tonë xehe në vit. Kurse sot, nga aty nxirren 150 mijë tonë xehe.

Edhe kapacitetet e saj humane janë zvogëluar po ashtu përgjatë viteve, duke u reduktuar në 1,400 punëtorë nga mbi 20,000 sa ishin të punësuar në këtë kombinat dikur.

Kosova asnjëherë nuk ka bërë një vlerësim të detajuar për vlerën reale të kombinatit metalurgjik “Trepça”.

I vetmi studim për të gjitha resurset natyrore të Kosovës që është bërë në vitin 1992, ka vlerësuar se potenciali material i Trepçës mund të jetë 85 miliardë dollarë amerikanë.

Shpresat mundin rrezikun

Rrogat aktuale të punëtorëve sillen nga 600 deri në 800 euro, varësisht përvojës dhe përgatitjes profesionale. Por, asnjë nga ata nuk ka sigurim shëndetësor apo jetësor.

Fehmi Hajredini, është mbikëqyrës në horizontin e 11-të. Ai tha se “në çdo hap që sillesh, në minierë është e rrezikshme”.

“Zakonisht në minierë ka vende të rrezikshme sidomos në punishte ku punohet, ka vende ku shkëmbinjtë janë të qarë dhe aty duhet kujdes i madh, por për fat të mirë ndodhin shumë rrallë fatkeqësitë në minierë”, tha Hajredini.

Ai tregoi se ka pasur disa minatorë që janë lënduar gjatë punës, dhe disa të tjerë që kanë vdekur në minierë.

“Para lufte mu në horizontin e 10 në punishten 140 ka pas ndodhur ku dy minatorë kanë vdekur. Dy ndërrime kanë punuar për të thyer shkëmbinjtë për t’i nxjerr trupat e pajetë. Është përjetim i rëndë të shohësh kolegun duke u mbytur”, tha ai.

Mosha mesatare e minatorëve tregon drejtori i minierës së Stantërgut, Qazim Jashari është 55 vjeç.

“Unë kam minator 64 vjet që punon prej tij nuk mund të pritet shumë, pasi që fuqia e ka lëshuar mosha e ka bërë të veten, tërë kohen ka punuar në minierë ai është i dërmuar. Po presim që tani ligji të na ndihmojë, na kanë premtuar që do të bëjmë diçka që të ulemi moshën e pensionimit të minatorit”, thotë Jashari.

Në minierën e Stantërgut ka edhe punëtorë të rinj rreth të 30-tave. Njëri prej tyre është Ramadan Behrami, inxhinier, kryepunëtor i horizontit të 10-të të minierës.

Ndryshe, nga minatorët e vjetër Ramdani është më pak i lodhur nga puna e vështirë në minierë. Ai ka gjashtë vjet që punon në minierë dhe shpresat i ka të mëdha se ky gjigant metalurgjik do të rimëkëmbet dhe do t’i kthehet nami që kishte dikur.

“Kushtet për momentin janë ato që janë. Makineria në përgjithësi është e vjetruar, mjetet që janë duke punuar në horizontin e janë të vjetra 10 vjet. Është investuar shumë pak, me ato mjete është vështirë të kryhet punë. Në kushtet që janë sot prodhimi është i kënaqshëm. Por me një investim nga Qeveria qendrore, ka mundësi të bëhet më shumë prodhim”, thotë ai.

Gjiganti i ndarë në dy pjesë, në veriun e dominuar nga serbët dhe Stantërgun me minatorë shqiptarë, nuk arriti të funksionojë si duhet, për shkak të statusit të pazgjidhur dhe ndarjes, që ngjasonte edhe në vetë qytetin e Mitrovicës.

Tani për afër një vit që nga miratimi i Ligjit për Trepçën, autoritetet në Kosovë kanë filluar procedurat për zbatimit e këtij ligji që si i tillë është thënë se do të mundëson rimëkëmbjen dhe zhvillimin e kombinatit Trepça.

Telegrafi,  12.10.2017

Minatorët e papunë, si pasojë e mbylljes së një miniere ari në Halkidiki, protestuan këtë të mërkurë në Athinë.

Rreth 2.000 persona bllokuan për disa orë dyert e Ministrisë së Mjedisit, e cila nuk ia rinovoi kompanisë kanadeze lejen për nxjerrjen e arit.

Sipas punëtorëve, mbyllja e minierës “Eldorado Gold” zhyt në papunësi e varfëri të gjithë zonën e Halkidikisë.

Për të zhbllokuar hyrjen  e Ministrisë, policia përdori gaz lotsjellës dhe shkopinj gome. Disa minatorë përfunduan në spital e të tjerë në komisariate.

Mbyllja e minierës së arit është shoqëruar me debate politike në Greqi. Opozita akuzon kryeministrin Tsipras se po dëmton rëndë imazhin e vendit dhe po largon investitorët e tjerë.

Top Channel,  14.09.2017

Nëntoka shqiptare është e pasur me minerale, sidomos bakër në të cilin ka edhe një sasi ari.  Sasia e arit është më e përqëndruar në minieren e Bakrit të Munellës, ku sipas një analizë që ka bërë së fundmi Ministria e Industrisë dhe Energjetikës në 1 tonë bakër gjenden 4 gram ar.

“Miniera polimetalore e Munelles ka patur nje shpërndarje mineralogjkike të tillë ku një trup prej rreth 1 milion ton mineral ka patur cilësi shume të lartë si: bakër mesatar 4 – 5 %, zink mesatar 3 % dhe ari 4 gr/ton, argjendi 65 gr/ton krahas elementeve te tjerë si Selen, Stibium etj” pohon dikasteri i Gjiknurit.

Sipas përllogaritjeve rezerva e arit në këtë miniere është  4 tonë.

Objektet e industrisë së bakrit në vitin 2001 janë dhënë me koncension një kompanie turke “BER-ONER” me shoqëri koncesionare “Ber Alb” shpk.

Kjo industri në periudhën 2004 deri 2015 ka funksionuar e lokalizuar në shfrytëzimin e dy minierave Munelle dhe Lak Rosh në rajonin e Pukes, duke e pasuruar mineralin e pasur në Fabrikën e Pasurimit në Fushë-Arrëz.

Njëkohësisht disa kompani shumica kanadeze kanë patur leje minerare për kërkim-zbulim të cilat, realisht me tepër janë fokusuar në rivlerësimin e rezervave të zbuluara më parë nga institucionet shqiptare deri në vitin 1992, duke mos kontribuar në shtimin e rezervave të reja.

Nga skema e përpunimit te plote e trashëguar deri në vitin 1990, pjesërisht ka funksionuar vetëm Uzina e Telave në Shkodër. Fabrika e Shkrirjes në ish Uzinën e Bakrit në Rubik është demoluar në vitin 2007 – 2008, ndërsa Uzina e Rafinimit i ishte dhënë me koncension një subjekti në fund të vitit 2012, por që tashmë ka dështuar që në vitin e parë sepse koncesionari kërkonte përshtatjen e saj për prodhim ferrokromi.

Në fundin e vitit 2015 edhe kompania turke “BER-ONER” e fokusuar në rajonin e Pukës me skemë prodhimi deri në koncentrat bakri, ka nderprerë prodhimin duke u justifikuar me rënien e çmimit të metaleve në bursë.

Në maj të këtij viti Ministria e Industrisë ka hapur një garë për dhënien me koncesion të gjithë industrisë së bakrit në vendin tonë.

Revista Monitor,  09.08.2017

Një aksident me pasojë plagosjen e një minatori është verifikuar pasditen e së mërkurës në minierën e Bulqizës.

Nga të dhënat e fundit rezulton se ngjarja ka ndodhur në galeritë e zonës D, ku minatori, gjatë një kontrolli me levë në tavanin e galerisë është zënë poshtë nga një masiv që është shkëputur.

Minatori, emri i të cilit nuk bëhet i ditur, ka pësuar fraktura të rënda në disa pjesë të trupit dhe pas mjekimeve paraprake në spitalin e Bulqizës është dërguar për mjekim të specializuar në Tiranë.

Top Channel,  03.08.2017

Prodhuesi dhe lideri në botë në fushën e prodhimit të çelikut, Arcelor Mittal ka paralajmëruar se do të anulojë një investim të planifikuar në Bosnjë dhe do të paraqesë një kërkesëpadi, në një gjykatë ndërkombëtare nëse qeveria e Bosnjës do të përfundojë shitjen e aksioneve të Minierës Ljubija te grupi investues izraelit, Overseas Inc.
Arcelor Mittal është një investitor i madh në Bosnjë dhe ka vite që shpreh interes në blerjen e 49% të aksioneve në minierën e xeheroreve në Ljubija.

Në prill të këtij viti, qeveria e Republikës Srpska vendosi t’ia shesë aksionet në minierën e hapur Ljubija kompanisë izraelite për 92 milionë dinarë (47 milionë euro), pasi ajo e tejkalonte ofertën e Arcelor Mittal që shkoi në 63.6 milionë dinarë.
Marrëveshja duhet të miratohet nga Parlamenti i Republikës Srpska, por ka hasur në kundërshtime nga opozita për shkak të frikës se kjo do të nënkuptonte një fund të marrëdhënieve me Arcelor Mittal. Më 11 maj, Komiteti i Ekonomisë i Parlamentit shtyu debatin mbi përfundimin e kësaj marrëveshje.

“Fatkeqësisht, kjo gjë (përfundimi i marrëveshjes) do të çonte në mënyrë të pashmangshme në shkurtime të shumta të vendeve të punës në Prijedor, si dhe në uzinën e çelikut të Zenicës, ku prodhimi do të kalohej në përdorimin e furrave elektrike, deklaroi kompania në një përgjigje me email për Intelli News.

Ajo shtoi se në rast se marrëveshja përfundohej, ajo do të braktiste investimet e planifikuara me vlerë mbi 120 milionë dinarë (61.4 milionë euro) në prodhimin e mineraleve të hekurit në Zenicë dhe se kompania do të ndërmarrë të gjitha masat e duhura për të mbrojtur interesat e aksionerëve dhe punonjësve të saj, duke përfshirë edhe ngritjen e padive në gjykatat e duhura ndërkombëtare nëse do të jetë e nevojshme.
Gjithashtu prodhuesi lider në tregun botëror në fushën e prodhimit të çelikut, i ka dërguar një letër autoriteteve të Bosnjës duke i paralajmëruar në lidhje me planet e saj për ndërmarrjen e të gjitha masave të nevojshme ligjor nëse qeveria ia shet 64.9% të aksioneve të minierës grupit izraelit.

Në letrën e Lakshmi Mittal, pronarit të Arcelor Mittal, drejtuar qeverisë së Bosnjës dhe asaj së Republikës Srpska, thuhet se nëse kjo marrëveshje përfundohet, efektet e saj në ekonomi do të jenë shumë negative.
Në përgjigje të këtij kërcënimi, Presidenti i Republikës Srpska, Milorad Dodik, u shpreh se nëse është e nevojshme edhe nga ana jonë do të kërkohet arbitrazh, duke pretenduar se Arcelor Mittal nuk i ka përmbushur të gjitha premtimet në lidhje me investimet në Bosnjë.
Edhe më parë, konkretisht në vitin 2014, Republika Srpska filloi shitjen e aksioneve të saj në minierat e hekurit të Ljubija dhe nënshkroi një marrëveshje me Grupin Investues të Izraelit – Overseas Inc për 36.5 milionë dinarë (18.7 milionë euro). Megjithatë, procedura u anulua dhe të dyja palët nuk arritën në realizimin e marrëveshjes.

Në qershor të vitit të kaluar, mediat vendase njoftuan se më në fund qeveria vendosi t’i shiste aksionet e saj kompanisë izraelite për një shumë të pazbuluar, gjë që bëri që Arcelor Mittal të fillonte një seri takimesh me përfaqësuesit e qeverisë së Republikës Srpska, duke kërkuar që të ishte ky i fundit që të blinte aksionet e minierës.

Qeveria e Republikës Srpska pastaj vendosi t’i kërkojë që të dyja kompanive t’i paraqisnin asaj oferta të reja deri më 1 korrik të 2016.
Që prej 2014-s, gjiganti në prodhimin e çelikut ka investuar mbi 154 milionë euro në modernizimin e uzinës së Zenicës në Bosnjë, e cila ishte jashtë funksionimit që nga viti 1992. Në mars të këtij viti, kompania ka nisur tri projekte të reja investimi me vlerë 12.4 milionë euro. Fabrika e Zenicës siguron vende pune për 2,400 punonjës dhe po angazhon rreth 300 kompani lokale si nënkontraktorë ose furnizues.

Miniera e Ljubijas, e cila vlerësohet në shifra tejet të larta për shkak të rezervave të mëdha që ka, ndaloi së funksionuari në 1992, kur shpërtheu lufta në Bosnjë dhe ajo rifilloi të funksiononte vetëm pas 12 vitesh kur Arcelor Mittal nënshkroi një marrëveshje strategjike me kompaninë minerare për të ngritur një kompani të re për ta drejtuar atë.

Revista Monitor,  06.06.2017

Një studim fizibiliteti i vitit 2012 mbi marrjen e mineraleve nga asteroidët, është dokumenti ku mbështetet Goldman Sachs për të bërë një propozim të çuditshëm për investitorët.

Gërmimi në hapësirë mund të shndërrohet në një industri me vlerë triliona dollarë, është ajo çka firma u tha klientëve të saj.

Sipas raportit, një mision hapësinorë për të rrëmbyer një asteroid të pasur me minerale do të kushtonte rreth 2,6 miliardë dollarë. Por, shifra tmerrësisht e madhe nuk duket asgjë nëse llogarisim fitimet e mundshme. Një asteroid me përmasa 30 metra mund të mbajë sasi të metalit të çmuar platinit deri në vlerën e 50 miliardë dollarëve.

Asteroidët mbartin gjithashtu metale të tjera të çmuara nga grupi i platinit, si rodiumi, paladiumi dhe iridiumi.

Megjithatë një pengesë e madhe gjendet përpara frontierës së re dhe nuk ka të bëjë aspak me teknologjinë. Është një problem ligjor, që daton në vitin 1967, ajo çka bën ekspertët të jenë të pasigurt.

Traktati hapësinor i nënshkruar në mes të Luftës së Ftohtë, i cilëson të gjithë trupat qiellorë përfshirë Hënën dhe asteroidet, si të pa zotërueshëm nga asnjë palë.

Nëse bota bie dakord të heqë dorë nga kjo pikë e marrëveshjes, teknologjia e gërmimit mund të nisë që nga viti 2025.

Strategjia e “Deep Space Industries”, është të dërgojë në hapësirë disa satelitë të vegjël të quajtur “Xixëllonja”, në kërkim të mineraleve dhe akullit. Satelitët do të bënin xhiro në raketa, të cilat do të përdoreshin si pajisje transporti për të gërmuar, transportuar dhe ruajtur xeherorët.

Teknologjia e ka përgjigjen e saj, tani pritet nga OKB të vendosë nëse do ta trajtojë hapësirën ashtu si oqeanet, ku shtetet përcaktohen se si mund ta shfrytëzojnë.

Scan Tv,  30.05.2017

Një shpërthim i fuqishëm në një minierë qymyri në pjesën perëndimore të Ukrainës, ka shkaktuar 8 viktima.

Sipas njoftimit të shërbimeve të emergjencës, 20 minatorë janë shpallur të zhdukur pas shpërthimit.

Ndërkohë mediat lokale raportojnë se gjashtë minatorë të plagosur kanë arritur të dalin në sipërfaqe.

Ekipet e shpëtimit kanë filluar një operacion kërkim-shpëtimi në thellësinë 550 metra, për 20 minatorët të cilët janë deklaruar të zhdukur.

Miniera në të cilën ka ndodhur shpërthimi, operohet nga kompania shtetërore “Lvivvuhillya” dhe ndodhet disa kilometra larg kufirit me Poloninë.

Shqiptarja.com  03.03.2017

Minatorët e minierës së Trepçës në Stantërg, i kanë kërkuar Qeverisë së Kosovës që të fillojë së zbatuari Ligjin për kombinatin dhe të krijojë kushte më të mira të punës për ata.

Isuf Beqiri, minator në minierën e Stantërgut që prej vitit 1978, thotë për Radion Evropa e Lirë, se përveç moszbatimit të Ligjit për Trepçën, ata po përballen edhe me kushte të vështira të punës.

Sipas tij, minatorët e Trepçës janë të harruar nga institucionet e Kosovës dhe se nuk po punohet asgjë në krijimin e kushteve më të mira për ta.

“Nuk është bërë asgjë për neve minatorët. Një ligj që është bërë nuk ka filluar të zbatohet akoma. Gjendja e minatorëve është e vështirë, nuk kemi as sigurime shëndetësore, që nga pas lufta nuk kemi asgjë. Qeveria e Kosovës duhet të marrë masat për përmirësimin e kushteve të minatorëve”, thekson Beqiri.

Lidhur me zbatimin e Ligjit për Trepçën, i cili është miratuar nga Kuvendi i Kosovës në tetorin e vitit të kaluar, minatorët e Trepçës dhe udhëheqësit e këtij kompleksi metalurgjik thanë se autoritetet e vendit kanë treguar neglizhencë.

Më 7 tetor të vitit të kaluar, Kuvendi i Kosovës miratoi Ligjin për Trepçën, me të cilin mëtohet të rimëkëmbet dhe rivitalizohet ndërmarrja.

Por, që nga hyrja në fuqi e Ligjit për Trepçën, Qeveria e Kosovës nuk ka arritur të krijojë ende Bordin mbikëqyrës të Trepçës, në mënyrë që të mund të fillohet me zbatimin e ligjit.

Ministri i Zhvillimit Ekonomik në Qeverinë e Kosovës, Blerand Stavileci, i pati thënë Radios Evropa e Lirë se që nga hyrja në fuqi e Ligjit për Trepçën, ka gjashtë muaj afat për të themeluar Bordin për Trepçën.

“Bëhet fjalë për një ndërmarrje, e cila do të jetë në pronësi të qeverisë, prandaj edhe nuk është gjë e lehtë dhe e thjeshtë zgjedhja e bordit dhe e strukturave të tjera për këtë çështje”, kishte thënë Stavileci.

Ndërkohë, ish drejtori i Trepçës Halil Qela në një prononcim për Radion Evropa e Lirë e quan të pakuptimtë mos zbatimin e Ligjit për Trepçën.

Ai thotë se pavarësisht që Ligji për Trepçën ia ndërron pronësinë kompleksit Trepça, nga Agjencia Kosovare e Privatizimit tek ekzekutivi, Trepça vazhdon ende në disa gjëra të caktuara të menaxhohet nga AKP-ja dhe jo Qeveria e Kosovës.

“Fatkeqësisht sot e festuam 28 vjetorin në një kohë kur Ligji për Trepçën është miratuar, por që nuk është duke u zbatuar. Kjo është absurde. Kemi pritur që këtë përvjetor të grevës ta shënojmë me një bord profesionist siç e parasheh Ligji, me rezultatet e para të ligjit që e kemi kërkuar një kohë shumë të gjatë, por kjo nuk ka ndodhur”, thekson Qela.

Sipas Ligjit, qeverisja për Trepçën bëhet nga Bordi Mbikëqyrës dhe Bordi Menaxhues.

Bordi Mbikëqyrës përbëhet nga nëntë anëtarë, të cilët nuk mund të jenë anëtarë të forumeve politike, por që duhet të jenë ekspertë në fusha të caktuara, që nevojiten për mbikëqyrjen e kombinatit. Ky bord më pas zgjedh edhe anëtarët e Bordit Menaxhues të Trepçës.

Edhe statuti i Trepçës hartohet nga Bordi Mbikëqyrës dhe miratohet nga aksionarët.

Ndërkohë, drejtori i Trepçës, Ahmet Tmava, kërkon nga Qeveria e Kosovës që sa më shpejt të themelohen bordet mbikëqyrëse në mënyrë që të fillohet sa më shpejt me rimëkëmbjen e kombinatit Trepça.

“Jemi në kontakt tëpërhershëm më Qeverinë e Kosovës dhe ata janë zotuar që sa më shpejt që është e mundur të formohen këto organe që do të bëjmë zbatimin e ligjit. Edhe pse më hyrjen në fuqi të Ligjit ne mbikëqyremi nga Qeveria e Kosovës”, thekson Tmava për Radion Evropa e Lirë.

Trepça llogaritej si një prej ndërmarrjeve më të mëdha jo vetëm në Kosovë, por edhe në ish-Jugosllavi. Në vitet e tetëdhjeta, në kombinat punonin mbi 20 mijë punëtorë. Ndërkaq, vitet e fundit, ajo e kaloi fazën e mbijetesës dhe nuk numëronte më shumë se 1,400 punëtorë

Telegrafi,  22.02.2017