info@energjia.al

Ofertën më të mirë në tenderin për ndërtimin e fushës së energjisë së rinovueshme “Karapinar”, ku do të ndërtohet centrali më i madh i Turqisë me energji diellore e dha konsorciumi “Kalyon-Hanwha”.

Tenderi për centralin e energjisë diellore “Karapinar YEKA” me kapacitet 1 mijë megavat, që do të ndërtohet në provincën Karapinar të Konjës, u zhvillua nga Ministria e Energjetikës dhe Burimeve Natyrore.

Në tender morën pjesë konsorciumet “Limak-CMEC-Haeron Solar”, “Kalyon-Hanwha”, “Çalık Enerji-Solargiga” dhe “AKC Güneş”.

Ofertën më të ulët për kilovat në tender e dha konsorciumi i formuar nga kompania turke “Kalyon” dhe ortaku i saj koreanojugor “Hanwha”, 6 dollarë e 99 cent.

Në kuadër të projektit që do të jetësohet pas tenderit do të realizohet ndërtimi dhe instalimi i një fabrike për të prodhuar në Turqi module fotovoltaike (panele diellore) me kapacitet vjetor minimumi 500 megavat. Me kusht që për 10 vite të kryejë punime në fushën e kërkim-zhvillimit në dispozicion të centralit “Karapinar YEKA” do të vendoset edhe një linjë integruese me tregun me kapacitet 1 mijë megavat.

Sipas dokumentacionit të tenderit synohet që përqindja e paneleve vendore për 500 megavatët e para të jetë 60%, kurse në 500 megavatët e dyta të jetë 70%.

Modulet fotovoltaike (panele diellore) që do të prodhohen në fabrikën e re, e cila do të jetë në gjendje pune brenda 21 muajve nga data e nënshkrimit të kontratës, do të përdoren në terren.

YEKA-1 GES do të jetë centrali më i madh në Turqi që do të punojë me energji diellore dhe do të jetë shembulli i parë, ku do të aplikohet kushti për përdorimin e prodhimeve vendore në sektorin e energjisë dhe parimi i përcaktimit të çmimit bazë për Hapësirat me Burimeve të Ripërtëritshme të Energjisë (YEKA).

Synimi i projektit është të japë në vitet e ardhshme kontribute të rëndësishme në shtimin e prodhimit të energjisë së rinovueshme dhe pajisjeve që përdoren në këtë sektor, në transferimin e teknologjisë dhe në reduktimin e varësisë nga burimet e parinovueshme energjetike.

Parashikohet që përmes këtij projekti të realizohet një investim me vlerë 1,3 miliardë dollarë dhe të prodhohet në vit 1,7 miliardë kilovat/orë energji elektrike, me të cilën do të përballohen nevojat e 600 banesave.

Revista Monitor,  21.03.2017

Energjia diellore dhe ajo e erës po ndërpresin modelin e vjetër njëshekullor të sigurimit të energjisë. Çfarë do ta zëvendësojë atë?

Nga dritarja e zyrës së tij, Philipp Schröder sjell si shembull një fshat në zonën e Bavarisë dhe me një të qeshur djallëzore thotë: Para jush, mund të shikoni fundin e shërbimeve tradicionale, e gjithë kjo e financuar nga zoti dhe zonja Schmidt. Është një pamje e bukur, shkruan The Economist. Era që fryn përgjatë Wildpoldsried nga Alpet vë në punë turbinat mbi kodër. Çatitë e shtëpive me drejtim nga jugu, hambarët dhe stallat e lopëve janë të mbuluara me panelet diellore fotovoltaike. Lopët në fushat e blerta krijojnë pleh që gjeneron biogaz, i cili ngroh Biergarten (birrari), fushën e sportit dhe shumë prej shtëpive ku jetojnë rreth 2,600 fshatarë, si dhe mbështet gjeneratorët e erës dhe të diellit gjatë dimrit. Fshati prodhon pesë herë më shumë energji se sa i nevojitet dhe fshatarët deri diku po shpërblehen për përqasjen ndaj burimeve të rinovueshme. Në 2016-n ata arkëtuan rreth 6 milionë euro nga subvencionet dhe nga shitja e energjisë së tepërt.
Vështirë të duket si fundi i botës, por zoti Schröder, i cili punon për Sonnen, një firmë energjetike, ka një argument. Shumë ambientalistë duan që sistemi i prodhimit të energjisë t’i ngjasojë atij të Wildpoldsried. Dhe këta faktorë ku ai është i bazuar, si subvencionet për investime, shpenzimet e ulëta për karburant, si dhe zhvendosja e prodhimit të energjisë elektrike jashtë rrjetit, janë një mallkim për tregjet e energjisë dhe modelet e zhvilluara të biznesit të epokës së karburantit nga burimet fosile. Pak energji e rinovueshme do t’i fundosë ato. Por, rënia në të ardhurat nga shpërndarja, që do të vijë me përhapjen e vendeve si Wildpoldsried, nuk është vetëm një lajm i keq për bizneset e prodhimit dhe të transmetimit të energjisë fosile. Gjithashtu po bëhet problem për energjinë e rinovueshme vetë dhe për përpjekjet për të dekarbonizuar furnizimin me energji elektrike, gjë që justifikuan promovimin e tyre.
Në 2014-n, Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë, IEA, një parashikues gjysmë zyrtar, parashikoi se dekarbonizmi i rrjetit të energjisë globale do të kërkojë rreth 20 trilionë dollarë për 20 vjet, deri në vitin 2035, pikë që mendohet se do të jetë larg finalizimit të procesit. Por, për një industri energjetike që nuk prodhon të ardhura të besueshme është e vështirë që njerëzit të investojnë në të.

Më pak e dashur, ende përçarëse

Lufta kundër ndryshimeve klimatike ka parë një rritje të madhe në energjinë e re të rinovueshme, atë të erës, energjisë diellore, gjatë dekadës së fundit, si në vendet e zhvilluara ashtu edhe në ato në zhvillim. Në 2015-n, qeveritë hodhën rreth 150 miliardë dollarë në mbështetje të investimeve të tilla, me Amerikën, Kinën dhe Gjermaninë që kryesonin listën. Por, Wildpoldsried akoma është një përjashtim, dhe jo një rregull. Në 2015-n, të tilla burime përbënin vetëm 7% të energjisë së prodhuar në të gjithë botën. Mbi 80% e energjisë botërore vjen prej burimeve fosile. Në termat e reduktimit të rreziqeve klimatike është një rrugë e gjatë përpara.
Lajmi i mirë është se dekada e nxitur nga rritja e subvencioneve ka sjellë rënien e kostove. Energjitë e rinovueshme janë shumë të kushtueshme në disa vende, por po bëhen më të pakta, në disa vende burimet e rinovueshme nga era, në veçanti, janë të konkurrueshme. Kjo tregon se rritja e tyre shumë shpejt do të kërkojë më pak subvencione se sa ka tërhequr deri më sot. Çmimet e larta të karbonit do t’u japin energjive të rinovueshme më shumë avantazhe, por janë të vështira për t’u siguruar. Skema e Bashkimit Europian e emetimeve tregtare është një zhgënjim i përvitshëm, por ende ka shpresë, sikurse e dëshmon përpjekja më e fundit për të bindur administratën e re amerikane në përfitimet e të ardhurave të vjela nga taksa e karbonit që iu ofron rreth 2,000 dollarë familjeve me katër pjesëtarë.
Por vendosja e energjisë së rinovueshme në treg ka ndikuar më tepër se sa në çmim, ka goditur edhe investimet gjithashtu. Në vendet e pasura qeveria ka vendosur energji të rinovueshme në sisteme elektrike që nuk kanë nevojë për kapacitete të reja, pasi kërkesa është në rënie. Investimet në ofertë pavarësisht se çfarë kërkojnë tregjet, kanë prodhuar mbi tepricë, e cila ka ulur çmimet. Në Amerikë kjo deri diku është maskuar nga revolucioni i gazit të shistit argjilor, i cili në disa drejtime ka shkaktuar ndryshime të mëdha. Në Europë, teprica e energjisë së rinovueshme shihet në një këndvështrim të ndryshëm. Çmimet me shumicë të energjisë janë ulur nga 80 euro për MGh në 2008, në 30-50 euro në ditët e sotme.
Rezultati ka rrënuar shërbimin në stilin e vjetër. Kompanitë më të mëdha gjermane të energjetikës, E.ON dhe RWE, të dyja të ndara në vitin e shkuar, kanë ndarë rrjetin e tyre të energjisë rinovueshme nga prodhimi tradicional me humbje dhe me borxhe. EY, firmë konsulente, përllogarit se shërbimet përgjatë Europës shlyen rreth 120 miliardë dollarë aktive për shkak të çmimeve të ulëta të energjisë nga 2010 në 2015. Asnjëherë në histori vendosja e kapitalit nuk ka qenë më e vështirë se sa me industrinë e energjisë, thotë Matt Rennie, i cili analizon tregjet e shërbimeve globale në EY.
Nuk ka të bëjë vetëm me faktin se me përpjekjet për të vendosur energjinë e rinovueshme kanë shtuar burime të reja oferte në një treg që është tashmë i mbushur. Në një industri të strukturuar me kosto marxhinale (kosto shtesë për një njësi të prodhuar), burimet e rinovueshme kanë një grusht përçarës në peshën e tyre.
Tregjet e energjisë, veçanërisht ato që kanë qenë të parregulluar në fundin e shekullit të 20, zakonisht punojnë sipas rendit të meritës: në çdo kohë që plotësojnë kërkesën fillimisht nga furnizuesit më të lirë, më pas nga të dytët më të lirë, deri sa të kenë sasinë që iu nevojitet. Çmimi i paguar është vendosur nga burimi më i shtrenjtë në përdorim i kohës. Ata largojnë nga rrjeti prodhuesit më të shtrenjtë, duke ulur kështu çmimet e shitjes me shumicë.
Në afat të gjatë, si dhe me investimet të mëtejshme, rrjetit të energjisë i ridizajnuar për sisteme të energjisë së rinovueshme do t’i duhet një kohë e gjatë për të zgjidhur këtë problem. Rrjetet e ndërtuara me shumë kapacitet;
rrjete të ndërtuara mjaftueshëm të mëdha për të arritur deri te burimet e largëta të rinovueshme, kur në apati ato janë afër; rrjetet mjaftueshëm “të zgjuara” për të përshtatur ofertën me kërkesën e konsumatorëve; kanë të gjithë rolin e tyre për të luajtur.
Por zgjidhjet në afat të gjatë nuk zgjidhin mangësitë në afat të shkurtër. Deri tani vendet me shumë energji të rinovueshme duhet të mbajnë rezerva të lira me karburant fosil në gatishmëri për të plotësuar kërkesën në pikun e saj. Kjo shpesh përkthehet në subvencione shtesë, të njohura si pagesa kapaciteti, për centrale të cilat nuk do të ishin ekonomike.

Nga do vijë leverdia?

Strukturat e pagesave e bëjnë të ndjeshëm për të investuar në gjeneratorë që mund të ndizen atëherë kur nuk ka gjendje të energjisë së rinovueshme. Por, çfarë do t’i bënte të ndjeshëm investimet në energjinë e rinovueshme?
Duke qenë se ato janë një pjesë e vogël e sistemit, energjia e rinovueshme është e izoluar nga efekti që kanë kostot marxhinale në çmime, sepse për sa kohë ka centrale që do të djegin karburantin fosil, çmimi i shitjes me shumicë i energjisë elektrike do të qëndrojë i lartë. Kështu shpërndarësit mund të blejnë energji nga prodhuesit e energjisë së rinovueshme, shpesh me kontrata me çmime të fiksuara, pa u shqetësuar shumë.
Por, sa më shumë prodhues të energjisë së rinovueshme që të ketë, aq më shumë i ulin çmimet. Shpesh, kur energjia e rinovueshme plotëson të gjithë kërkesën, i bën çmimet nga karburanti fosil të pavenda, çmimet me shumicë të energjisë elektrike bien, ose ndonjëherë bëhen dhe negative, me prodhuesit që paguajnë për rrjete që shkarkojnë energjinë (energjia duhet të shkojë diku). Sa më shumë energji të rinovueshme që të ketë në sistem, aq më shumë ndodhin kolapse të tilla.
Rolando Fuentes nga Kapsarc, një grup ekspertësh me bazë në Arabinë Saudite, thonë se bota është në një rreth vicioz: subvencionet mbështesin energjinë e rinovueshme, energjia e rinovueshme ul çmimet, që rrit nevojën për mbështetje financiare. Teorikisht, nëse energjitë e rinovueshme do të plotësonin 100% të tregut, çmimi me shumicë i energjisë elektrike do të shkojë në zero, duke frenuar të gjithë investimet e reja të cilat nuk janë subvencionuar sërish. Ai e quan këtë rreth vicioz si paradoksi i energjisë së pastër: Sa më të suksesshëm të jemi në rritjen e energjisë së rinovueshme, aq më e shtrenjtë dhe më pak efektive bëhet kjo politikë.
Francis O’Sullivan, nga Instituti i Teknologjisë së Massachusetts, tha se trendi është i dukshëm në disa vende të Amerikës me energji të bollshme diellore. Shpërndarësit, të cilët janë kërkuar të kenë energji të rinovueshme në portofolin e tyre, si atyre në Kaliforni, zakonisht ofronin investimet e kompanisë në kapacitetin bujar të kontratave afatgjata. Por kërkimet nga Bloomberg New Energy Finance, kompani konsulente, tregojnë se shpërndarësit po i afrohen përmbushjes së mandateve të tyre, zhvilluesve të energjisë diellore po u ofrohen çmime të fiksuara në afatshkurtër me një ekspozim më të lartë ndaj çmimeve të ndryshueshme me shumicë. Kjo pakëson iniciativën për të investuar. Energjia diellore e mban aftësinë e saj konkurruese larg, thotë zoti Sullivan. Po ha vetveten.
Në fillim të shekullit, sipas IEA, një e treta e investimit në tregjet e elektricitetit u hodh në sektorët e konkurrueshëm, të cilat janë ekspozuar ndaj çmimeve me shumicë; pjesa tjetër shkoi për shpërndarjen e rregulluar, rrjetin e transmetimit dhe rregullimin e kontratave me çmime të fiksuara, në të cilën energjia e rinovueshme pati fillimin e saj. Në 2014-n, pjesa e investimeve në sektorin e konkurrueshëm ishte vetëm 10% e totalit. Është e drejtë që të mendojmë se sa më shumë të ekspozohet energjia e rinovueshme ndaj konkurrencës nga kontratat e lidhura deri në çmimet me shumicë, më shumë njerëz do të largohen prej tyre.

Energji-grafik
Edhe kostot e ulëta të kapitalit, veçanërisht në energjinë diellore, mund ta zhbëjë këtë trend, duke i bërë investimet më të lira, edhe pse bëhen më të rrezikshme. Por, nëse energjia e rinovueshme me kosto marxhinale më të ulët vazhdon që të ulë çmimet, do të vijë një moment që investimet private do të shterojnë. Ashtu si Malcolm Keay nga Instituti i Oksfordit për Studimet Energjetike thotë: Modeli i biznesit të shpërndarjes është prishur, gjithashtu dhe tregjet.
Energjia e rinovueshme nuk ul thjesht çmimet, kur përdoret nga konsumatorët, ata gjithashtu plotësojnë kërkesën. Merrni në konsideratë Australinë, ka rreth 1.5 milionë shtëpi që kanë panele diellore mbi çatitë e shtëpive të tyre. Ka disa arsye për këtë. Është një vend diellor, instalimi i paneleve fotovoltaike deri tani ka qenë i subvencionuar në mënyrë bujare, dhe faturat e energjisë elektrike vijnë të larta. Pjesërisht për të paguar subvencionet. Dhe pjesa tjetër për të paguar për rrjetin, i cili po bëhet çdo herë dhe më i shtrenjtë. IEA thotë se në disa vende të Australisë së Jugut, përmirësimet e rrjetit kanë dyfishuar kostot e rrjetit që nga 2008-a. Pavarësisht shkurtimit të subvencioneve, instalimi i paneleve fotovoltaike australiane pritet që të trefishohet në dekadën e ardhshme.
Ndërsa më pak njerëz mbështeten në rrjet, ka më pak njerëz që mbeten për të ndarë kostot. Phil Blythe, nga GreenSync, një kompani me bazë në Melburne, që punon me shpërndarësit për të moderuar flukset e energjisë së rinovueshme, paralajmëron se vendi do të përballet me vdekjen embrionale të shërbimeve. Sa më shumë konsumatorë ta prodhojnë vetë energjinë, aq më shumë shpërndarësit do t’ju duhet të rrisin çmimet ndaj konsumatorëve që mbeten, çka i rrit shanset për të braktisur rrjetin. Nuk do të ndodhë brenda natës thotë ai, por do të jetë vdekje nga 1 mijë shkurtimet.

Revista Monitor,  18.03.2017

Në shkretëtirën e Negev në Izrael po ndërtohet kulla diellore më e lartë në Botë, plot 250 metra, që do të rrethohet nga 50 mijë panele diellore. Centrali diellor termodinamik do të hyjë në punë duke filluar prej vitit 2018.

Secili prej paneleve diellore reflekton dritën në kullën gjigande, duke bërë të mundur nëpërmjet një lëngu të veçantë, kthimin e ujit në avull, që më pas ushqen turbinat për të prodhuar energji elektrike.

Ky është një sistem alternativ për të prodhuar energjinë, dhe ndryshon nga sistemet tradicionale të paneleve diellore. Në sistemet tradicionale, panelet diellore e kthejnë drejtpërdrejtë dritën në energji elektrike.

E veçanta e sistemit të ri, është fakti se, turbinat punojnë edhe kur dielli perëndon, apo edhe kur nuk ka diell fare, pasi centrali e ruan temperaturën për shumë kohë. Centrali do të prodhojë 310 megavat energji, të mjaftueshme për të furnizuar me energji elektrike 130 mijë shtëpi, e barabartë me 5% të popullsisë së Izraelit.

Ky do të jetë impianti me i madh i energjisë së rinovueshme në vend. Impianti do të ndërtohet nga e njëjta kompani amerikane që ka ndërtuar në Kaliforni impiantin më të madh diellor termodinamik në Botë për nga kapaciteti prodhues.

Scan Tv,  17.01.2017

Rruga e parë diellore në botë është ndërtuar në Francën veriore.

Rruga prej 1 kilometër, e shtrirë në një fshat të Normandisë është përbërë nga 2800 metra katror panele fotovoltaike.

Kur rruga lidhet me rrjetin e energjisë, pritet të çlirojë energji të mjaftueshme për të ndriquar rreth 5 mijë shtëpi.

Qeveria franceze ka plane për të ndërtuar një rrugë prej një mijë kilometra me panelet fotovoltaike, në 5 vitet e ardhshme.

Agjensia e lajmeve ekonomia,  24.12.2016

Një model i makinës solar është ekspozuar gjatë prezantimit të “Projekt Sonnenwagen” në Aachen të Gjermanisë.

Studentë  të Universitetit të Shkencave të Aplikuara në Aachen të Gjermanisë duan të marrin pjesë në “Sfidën Botërore të Solarit” në Australi.

Atje ata do të paraqesin makina diellore të krijuara nga vetë ata.

Këto lloj makinash nuk do të funksionojnë as me bateri dhe as me karburant por vetëm në sajë të rrezeve diellore.

Ora News,  23.11.2016

Përveçse kursejnë në faturën e energjisë elektrike, familjet dhe bizneset që do të instalojnë panele diellore tani mund të shndërrohen edhe në prodhues energjie.

Ligji i ri parashikon sesi këto konsumatorë mund t’i shesin kompanisë së shpërndarjes, sasinë e tepërt të energjisë që prodhojnë përmes paneleve diellore, por që nuk arrijnë ta konsumojnë.

“Për shkak të hapjes së tregjeve, panelet janë kthyer në vlera të ulëta. Pra, me një investim minimal ty të reduktohet në 0 fatura e energjisë, por ka edhe raste kur përfiton, sepse t’i mund të prodhosh më shumë sesa ke konsumuar. Për këtë do të jepet një çmim me interes për konsumatorin. Ka disa mënyra, bëhet zbritje mujore ose vjetore, bëhet bilanci, do të zbritet në faturën pasardhëse”, tha Entela Çipa, nga ministria e Energjisë dhe Industrisë.

Kjo teknologji është e leverdishme, veçanërisht për zonat e jugut, ku rrezatimi është edhe më i lartë.

“Energjinë e prodhojmë në veri dhe e konsumojmë shumë gjatë verës në jug. Ka projekte që nisin nga institucionet publike, shkollat e spitalet, dhe ndikojnë në uljen në rrjet. Do të përpiqemi në 2017-n të nisim një projekt pilot në jug”, tha Entela Çipa.

Ministria thotë se, me leverdi do të ishte edhe për njësitë prodhuese të hotelerisë dhe bizneset e vogla, që konsumojnë energji gjatë ditës. Ligji parashikon procedura të lehtësuara për lidhjen e tyre me rrjetin dhe pajisjen e konsumatorëve me matës që funksionojnë në dy drejtime, prodhim dhe konsum energjie.

Top Channel,  15.11.2016

Shoqëria “Novoselë Photovoltaic Power Plant”i  ka kërkuar një autorizim paraprak në Ministrinë e Energjisë për të ndërtuar një park fotovoltaik që synon prodhimin e energjisë elektrike nga rrezet diellore.

Sipas projektit që kompania ka dorëzuar synohet të prodhohen 50MW energji për të cilat është planifikuar një vlerë investimi prej 72 milionë euro.

Parku është planifikuar të ndërtohet në zonën e Novoselës Vlorë, por ndërtimi i tij sipas burimeve nga Ministria e Energjetikës do të kalojë në një procedurë të ndryshme nga ai i koncesioneve të HEC-ve.

Shoqëria ka kërkuar pajisjen me autorizim paraprak në bazë të Vendimit të Këshillit të Ministrave nr. 822, datë 7.10.2015 “Për miratimin e rregullave dhe procedurave të ndërtimit të kapaciteteve të reja prodhuese të energjisë elektrike, që nuk janë objekt koncesioni”, për ndërtimin e një parku fotovoltaik në Zonën Novoselë të Bashkisë Vlorë me një sipërfaqe totale të projektit 154,59 ha.

Ministria e energjetikës sqaron se “Novoselë Photovoltaic Poëer Plant” ka bashkëpunim me disa shoqëri Gjermane të cilat kanë eksperienca të gjëra në fushën e prodhimit të energjisë nga burimet e rinovueshme.

Por nga të dhënat e ekstraktit në Qendrën Kombëtare te Regjistrimit shihet se kompania  është regjistruar në maj të këtij viti dhe ka dy aksionerë kryesorë njëri nga të cilat është i huaj.

Sipas vendimit të këshillit të Ministrive që ky investim të realizohet duhet që fillimisht Komisioni i vlerësimit të aplikimit të paraqet ministrit, brenda 45 ditëve nga marrja e aplikimit një raport lidhur me miratimin ose refuzimin e aplikimit.

Më pas ministri, në rast të një raporti pozitiv të komisionit të vlerësimit të aplikimit, i lëshon aplikuesit një miratim paraprak për vazhdimin e procedurave për marrjen e të drejtës së ndërtimit.

Miratimi paraprak për vazhdimin e procedurave përmban periudhën kohore brenda së cilës aplikuesi duhet të përfundojë matjet ose studimet e tjera, lidhur me investimin

Aplikuesi, i pajisur me miratimin paraprak i paraqet Ministrisë, brenda periudhës kohore të përcaktuar në miratimin paraprak, me qëllim marrjen e miratimit përfundimtar.

Më pas Komisioni shqyrton, brenda 20 ditëve kalendarike, nga dita e paraqitjes, plotësinë dhe saktësinë e të gjitha dokumenteve të paraqitura nga aplikuesi dhë më pas Ministri i dërgon Këshillit të Ministrave propozimin për miratimin e ndërtimit të kapaciteteve të reja prodhuese mbi 2 MË, të cilat nuk janë objekt koncesioni.

Revista Monitor,  24.08.2016

Aeroplani me energji diellore, Solar Impulse 2, u bë i pari mjet fluturues që përfundon një udhëtim rreth botës, I furnizuar 100 për qind vetëm me enegjinë e çliruar nga dielli.

Aeroplani i ndërtuar nga inxhinierët zviceranë u ul sot në Abu Dhabi, pikërisht aty nga nisi udhëtimin prej 40 mijë kilometrash para një viti, për të provuar mundësitë që ofron energjia e përtëritshme.

Aeroplani bëri 16 ndalesa në mbarë botën i furnizuar nga mbi 17 mijë qeliza diellore që furnizuan me energji katër motorë elektrikë që vunë në lëvizje helikat.

Në segmentin e fundit aeroplani u pilotua nga shefi ekzekutiv i firmës “Solar Impulse”, Betrand Piccard i cili së bashku me pilotin dhe bashkëthemeluesin e kompanisë, Andre Borschberg pilotuan me radhë avionin me një vend. Ja si shprehet zoti Piccard:

“Do të kemi aeroplanë elektrikë dhe mjete ajrore pa pilotë. Po përpiqemi të krijojmë komisionin ndërkombëtar për enegjinë e pastërt, të krijojmë një këshill botëror për të, pasi kjo ende nuk egziston. Kjo është e nevojshme sepse industritë e teknologjive të pastra kanë nevojë për një autoritet. Duhet një lëvizje botërore që të këshillojë botën dhe korporatat.”

Gjatë misionit të tij, Solar Impulse 2, kreu më shumë se 500 orë fluturime duke udhëtuar me shpejtësi mesatare nga 45 deri 90 kilometra në orë. Aeroplani bëri ndalesa në Aman, Indi, Birmani, Kinë, Japoni, Amerikë, Spanjë, Itali, Egjipt dhe Emiratet e Bashkuara Arabe.

 Zëri i Amerikës,  28.06.2016

Qeveria duket se nuk do të heqë dorë nga formula e partneriteteve publike private dhe në kushtet kur e ka futur atë në shumë prej sektorëve duket se energjetika ofron edhe disa opsione shtesë.

Në draftin final për Planin e Zhvillimit të Bregdetit përgjatë vieteve 2015-2030 renditen një sërë partneritetesh që mund të hyjnë në funksion. Një i tillë është ai për portin e Sarandës, për ujësjellës kanalizimet në zonën e gjithë bregdetit por çuditërisht edhe për përdorimin e paneleve diellore.

Konkretisht në dokument thuhet: “Rekomandohet përdorimi i partneriteteve publike dhe private për promovimin e përdorimit të paneleve diellore, sidomos përgjatë hapësirës bregdetare”.

Të tjera fusha potenciale janë menaxhimi i siteve monumenteve kulturore apo parqeve arkeologjike, strategjia e zhvillimit të parqeve natyrorë. Një tjetër risi që përfshihet është ajo e resorteve.

Rivitalizimi i fshatrave te vjetër me vlera në arkitekturë tradicionale/braktisur bregdetar, në qendra turistike me shërbim elitar për turizmin. Edhe kjo mund të jetë pjesë e projekteve partneritet publik privat me mundësi zbatimi nga 3 deri në 7 vjet kurse për klasterat ekonomike implementimi për 3-8 vjet.

Scan TV,  26.07.2016

Mjeti fluturues solar impulse 2 ka nisur fluturimin mbi Atlantik në një tjetër udhëtim maratonë me aeroplanin që përdor energjinë diellore. Nisja është bërë nga Nju Jorku dhe destinacioni final është qyteti i Seviljes në Spanjë. I gjithë fluturimi pritet të zgjasë 90 orë. Piloti i këtij mjeti fluturues është Bertrand Pikard. Ky i fundit ka mundësi të bëjë disa pushime të vogla, ndërsa mjeti është në pilot automatik. Solar impulse 2 ka një gjatësi më të madhe se ai i një avioni boing, që përllogaritet në 72 metra. Në krahët e tij janë të instaluar panele diellorë. Ai peshon 2.3 ton dhe ka një shpejtësi mesatare 70 kilometra në orë. Deri më tani aeroplani eksperimental “Solar impulse 2” ka kryer 14 fluturime. më i gjati ka qenë ai mbi oqeanin Paqësor që ka zgjatur 4 dite e 22 ore.

Vizion Plus,  20.06.2016