info@energjia.al

Prokuroria kërkon konfiskimin e pasurive të Kastriot Ismailaj, që akuzohet se ka vjedhur 5 milion euro nga CEZ.

Në kërkesën e saj, prokuroria kërkon konfiskimin e 18.5 milion lekëve të reja dhe 940 mijë dollarëve të gjendura në llogaritë e Ismailajt.

Ajo kërkon gjithashtu edhe sekuestrimin e dy automjeteve Aimler Chrysler dhe Volsvagen Pasat, të regjistruara në emër të tij.

Ismailaj ka qenë administrator i disa kompanive.

Njëra prej tyre merrej me mbledhjen e borxheve të CEZ.

Por, Ismailaj akuzohet se ka vjedhur 5 milion euro nga mbledhja e këtyre borxheve.

Tashmë ai është në burg.

Gazeta Dita, 17.06.2015

Pasi CEZ bleu kompaninë e shpërndarjes së energjisë elektrike në Shqipëri, kompania hyri në partneritet me një biznesmen vendas për të mbledhur faturat e papaguara – por përfundoi e zhvatur prej tij.

Dokumente të siguruara nga BIRN tregojnë se ish kreu i bordit të drejtorëve të CEZ Shpërndarje, dega e grupit CEZ në Shqipëri, Josef Hejsek, dhe biznesmeni shqiptar Kastriot Ismailaj, janë organizatorët e një skeme mashtruese të mbledhjes së borxheve e cila i kushtoi kompanisë miliona euro.

Skema u shfaq pasi grupi CEZ bleu një paketë dominuese aksionesh të kompanisë shqiptare të shpërndarjes së energjisë elektrike OSSH, më 2009, dhe duket se kjo skemë synonte të ndikonte politikanët shqiptarë dhe Entin Rregullator të Energjisë, ERE, përmes ryshfeteve.

Gjithsesi, skema shkoi keq pasi Ismailaj, pronari i Debt International Advisory (DIA), partneri i CEZ për mbledhjen e borxheve në Shqipëri, futi në xhep paratë e kontratës pa bërë asnjë punë reale.

Skemat e Ismailajt besohet se kanë shkatërruar marrëdhëniet mes CEZ dhe qeverisë shqiptare, e cila në janar 2013 i hoqi CEZ Shpërndarje licencën, duke praktikisht e shtetëzuar atë.

CEZ për rrjedhojë nisi proces arbitrazhi kundër Shqipërisë për dëmet. Mosmarrëveshja u zgjidh më vonë pasi Tirana, nën presion nga Republika e Çeke lidhur me statusin e vendit kandidat për anëtar në BE, i pagoi CEZ-it 95 milionë euro për të rimarrë pronësinë e kompanisë.

Ismailaj, i cili ndërkohë është arrestuar i akuzuar për pastrim parash dhe mashtrime të rënda, ka hedhur gjithashtu në arbitrazh CEZ Shpërndarje, tashmë nën pronësinë e qeverisë dhe e emërtuar OSHEE. Ai po kërkon 130 milionë euro dëmshpërblim për prishje të njëanshme të kontratës në një çështje që mbetet pezull në Qendrën Ndërkombëtare të Arbitrazhit në Vienë.

Dokumente të siguruara nga BIRN tregojnë se kur CEZ nënshkroi kontratën me DIA, Ismailaj sakaq qe nën hetim në Shqipëri për pastrim parash.

Biznesmeni akuzohet se përdori dokumente false për të fituar kontratën me CEZ Shpërndarje, ndërsa drejtuesit e CEZ bënin një sy qorr.

“Ky është mashtrimi më i madh në historinë e Shqipërisë,” tha një ish-punonjës i DIA për BIRN, i cili foli në kushtet e anonimatit.

BIRN mësoi gjithashtu se DIA nuk qe kompania e vetme e mbledhjes së borxheve që fitoi kontrata të dyshimta për mbledhje borxhesh nga CEZ.

Në vitin 2012, së paku katër kompani të tjera patën kontrata të tilla, po kaq të dyshimta dhe me rezultate ngjashëm shumë të dobëta.

Hejsek nuk iu përgjigj kërkesës të BIRN për koment. Ismailaj, i cili është nën arrest, ka mohuar akuzat gjatë marrjes së masës së arrestit. Ndërkohë, CEZ Grup gjithashtu nuk iu përgjigj kërkesave të BIRN për komente mbi akuzat.

Partneri i gabuar i biznesit
CEZ Grup bleu kompaninë shtetërore të shpërndarjes së energjisë elektrike në Shqipëri më 2009 duke paguar 102 milionë euro për 76 për qind të aksioneve ndërsa premtoi të investonte 200 milionë euro brenda katër viteve.

Pasi CEZ mori kontrollin e kompanisë, e riemërtoi atë CEZ Shpërndarje. Gjiganti çek i energjisë filloi të kërkojë për partnerë në Shqipëri për të lehtësuar biznesin me autoritetet shqiptare.

Dëshmia që Hejsek ka dhënë për autoritetet shqiptare thotë se kompania fillimisht kontaktoi një ish-ambasador shqiptar në Pragë dhe, përmes tij, ish ministrin e jashtëm dhe njeriun që sot është kryetar i parlamentit, Ilir Meta.

Hejsek thotë se Meta i referoi ata te Ismailaj si dikush që gëzonte mbështetjen e qeverisë së Shqipërisë. Meta veproi si garantues i marrëveshjes.

Një akuzë e ngjashme ndikimi të tillë të paligjshëm ndaj Metës u bë më 2011 nga ish ministri i ekonomisë Dritan Prifti.

Prifti i tha Top Channel se Meta pati udhëruar në Çeki për të negociuar kontratën për Ismailajn, “një person me dosje”.

Ideja ishte që CEZ kishte 200 milionë euro borxhe të pambledhura dhe, nëse ai i mblidhte ato, “merrte gjysmën,” shtoi ai.

Zëdhënësi i Metës nuk iu përgjigj kërkesave të BIRN për komente mbi akuzat.

Përmes zyrës së tij ligjore në Tiranë, Haxhiaj & Hajdari, Ismailaj regjistroi kompaninë Debt International Advisory, DIA, në Ishujt Virgjin Britanikë në 7 korrik 2010.

Drejtorja e vetme qe Juliana Muço, mbesa e avokatit Artan Hajdari në Tiranë. Kompania më pas, më 4 gusht 2010, regjistroi degën e saj në Tiranë, Debt International Advisory-Albania, administrator i të cilit u emërua Ismailaj.

Më 1 shtator 2010, DIA nënshkroi një kontratë me OSSH për të mbledhur borxhet që institucionet publike dhe konsumatorët privatë i detyroheshin shpërndarësit të energjisë dhe që ishin më shumë se 90 ditë të mbartura.

Sipas provave të mbledhura nga prokurorët shqiptarë, bazuar në emailet mes CEZ Albania dhe CEZ a.s në Pragë, marrëveshja mes DIA dhe OSSH e nënshkruar më 1 shtator 2010 bazohej në “gënjeshtra” dhe “dokumente false”.

Pesë muaj para se të firmosej kontrata mes DIA dhe OSSH, Ismailaj i dërgoi Hejsek një email përmes kunatit të tij i cili përmbante detaje të kompanisë së tij si dhe një prezantim se si do të funksiononte skema e mbledhjes së borxheve.

Sipas dokumentit, të cilin Hejsek ia dërgoi më vonë bordit të CEZ a.s në Pragë, Ismailaj pretendonte se DIA kishte 22 të punësuar në Tiranë si dhe departamente në qytetet e Elbasanit, Shkodrës dhe Fierit.

Në këtë email, ai pretendoi gjithashtu se prezantimi i skemës së mbledhjes së borxheve qe përgatitur nga kompania austriake Pasut & Partners sa.

Gjithsesi, investigimi nga prokurorët shqiptarë më vonë zbuloi se informacioni që Ismailaj i pati dërguar OSSH për DIA dhe për skemën e mbledhjes së borxhit, të cilën më pas Hejsek ia dërgoi bordit të CEZ në Pragë, qe i pavërtetë.

Në periudhën në të cilën prezantimi ishte përgatitur, kur Ismailaj pretendonte të kishte dhjetëra punonjës dhe shumë departamente, DIA ltd nuk qe ende e regjistruar në Ishujt Virgjin Britanikë.

Kompania Pasut & Partners, për të cilën Ismailaj pretendonte se kishte përgatitur prezantimin e DIA, as që nuk ekzistonte në kohën kur prezantimi qe përgatitur.

Sipas regjistrit të biznesit të qytetit Villach në Austri Pasut & Partners ndryshoi emrin në International Corporate Consultants AG në 4 nëntor 2009.

Ndryshe nga pretendimet e Ismailajt, raporti qe përgatitur përgjatë një periudhe dyjavore në prill 2010 nga dy ekspertë shqiptarë të energjisë.

Sipas dëshmisë që Elvis Mataj, ish drejtor ekzekutiv i DIA dha për prokurorët, Kastriot Ismailaj, Sokol Hysenaj dhe Petrit Ahmeti përgatitën raportin.

Hysenaj ishte një punonjës i OSSH në atë kohë dhe më vonë u bë drejtor ekzekutiv i DIA pasi Mataj dha dorëheqjen. Ahmeti qe këshilltar i Entit Rregullator të Energjisë, ERE, dhe në tetor 2013 u bë kryetar i saj.

“Ismailaj ka kërkuar ndihmën e Ahmetit dhe Hysenajt për të përgatitur një prezantim i cili do të bindte drejtuesit çekë për të nënshkruar kontratën për mbledhjen e borxheve,” shkruajnë prokurorët në aktakuzën ndaj Ismailajt.

“Manipulimi dhe përfshirja e emrit të një kompanie austriake në propozim synonte të bindte zyrtarët e lartë çekë të CEZ se ky prezantim ishte përgatitur nga DIA ltd,” shtuan ata.

Raport i rremë për identifikimin e borxheve
Megjithëse DIA dhe OSSH nënshkruan kontatën për mbledhjen e borxheve më 1 shtator 2010, kontrata kishte gjithashtu nevojë për miratim nga bordi i kompanisë së shpërndarjes që të bëhej e vlefshme.

Më 25 nëntor 2010, bordi mbikëqyrës i kompanisë, tashmë i riemërtuar CEZ Shpërndarje, mbajti një takim ku pika e parë e rendit të ditës qe kontrata për mbledhjen e borxheve me DIA.

Gjithsesi, për shkak se kontrata e dërguar te bordi i drejtorëve në takim nuk kishte shtojcat bashkangjitur, bordi refuzoi ta votojë atë.

Megjithëse kontrata nuk qe miratuar nga bordi, në të njëjtën ditë DIA i faturoi CEZ Shpërndarje 1 milionë euro dhe më pas 500 mijë euro, fatura të cilat kompania e shpërndarjes i pagoi.

Në dëshminë për prokurorët shqiptarë, Hejsek thotë se pagesa u bë te DIA për të ashtuquajturin Raport për Identifikimin e Borxhit. Gjithsesi, sipas prokurorëve ky raport u dërgua nga DIA te CEZ Shpërndarje me shumë vonesë.

Provat e mbledhura gjatë hetimit tregojnë se i ashtuquajturi Raport i Identifikimit të Borxheve i dërguar nga DIA te CEZ qe një dokument i rremë.

Emaile të shkëmbyera mes Hejsek dhe Ismailaj, të marra nga prokurorët, tregojnë se ai kërkoi që DIA të kryejë procesin e identifikimit të borxheve shumë herë “për të justifikuar faturat e lëshuara.”

Në një email që i është dërguar Ismailajt më 13 dhjetor 2010, me titullin fatura e DIA për pastrimin e databazës së klientëve, Hejsek shkruan se ata kishin nevojë për raportet për të justifikuar faturat që CEZ pati paguar.

“I dashur Kastriot. Për periudhën e parë 3 mujorë të bashkëpunimit ndërmjet CEZ, Periudha e Identifikimit të Debitorëve, na nevojiten dhe raportet për të mbështetur faturat e lëshuara së fundmi,” shkroi Hejsek.

Gjithsesi, të dhëna të mbledhura nga prokurorët tregojnë se DIA nuk e kreu kurrë procesin e identifikimit të borxhit.

Në dokumentet e prodhuara si Raporti i Identifikimit të Borxheve, DIA pretendon se e nisi procesin më 1 shtator 2010 duke angazhuar 360 njerëz në 40 agjenci për të identifikuar debitorët derë më derë.

Gjithsesi, të dhënat e siguruara nga prokurorët nga administrata tatimore tregojnë se DIA pati maksimalisht 122 punëmarrës.

“Kjo shoqëri nuk ka pasur asnjëherë 40 agjenci dhe gjithashtu nuk ka pasur asnjëherë kapacitetet e duhura njerëzore apo materiale për të kryer verifikimin e më shumë se 318,000 konsumatorëve të shpërndarë në të gjithë Shqipërinë sikurse pretendohet në DIR,” shkruajnë prokurorët në aktakuzën kundër Ismailajt.

“Kjo punë pretendohet se filloi më 1 shtator 2010 kur i vetmi i punësuar në këtë shoqëri në këtë periudhë ka qenë shtetasi Kastriot Ismailaj,” thonë ata.

Prokurorët zbuluan gjithashtu se në nëntor 2010, CEZ Shpërndarje nisi një Projekt të Përgjithshëm për Pastrimin e të Dhënave, i cili kishte të njëjtin synim me Raportin e Identifikimit të Borxheve.

Konkluzioni i tyre qe që asnjë nga faturat e lëshuara nga DIA dhe të paguara nga CEZ Shpërndarje nuk kishte “asnjë bazë ligjore apo kontraktuale dhe janë thjesht vjedhje përmes mashtrimit të llogarive të kompanisë”.

Një ish i punësuar i DIA, i cili foli në kushtet e anonimatit, i tha BIRN se CEZ nuk kishte nevojë për procesin e identifikimit të borxheve të DIA.

“Paratë që ata i paguan Ismailajt kishin për synim të korruptonin zyrtarët shqiptarë për llogari të CEZ,” tha ish punonjësi.

Shfaqen dyshime për DIA

Pasi bordi i CEZ Shpërndarje refuzoi të miratojë marrëveshjen e 1 shtatorit 2010 me DIA, anëtarët e bordit kërkuan informacion nga Hejsek në lidhje me eksperiencën e DIA.

Ata kërkuan të dinin se cilët qenë pronarët e DIA dhe cila qe situata financiare e kompanisë si dhe çfarë eksperience të mëparshme kishte në mbledhjen e borxheve.

Pasi Hejsek ia kaloi kërkesën Ismailajt më 10 dhjetor 2010, DIA dërgoi një email te CEZ duke pretenduar se ajo ishte e vetmja kompani në Shqipëri me eksperiencë në mbledhjen e borxheve.

Ismailaj pretendoi se DIA ishte degë e Debt Advisory International LLC, një shumëkombëshe me seli në Uashinton D.C, e cila menaxhon portofole të mbledhjes së borxheve nëpër vendet në zhvillim.

Sipas Ismailajt, aksionerët e DIA më 2010 patën investuar më shumë se 2.5 miliardë euro në vendet në zhvillim dhe se kompania kishte kontrata për mbledhje borxhesh me dy bashki në Shqipëri – Shkodër dhe Lezhë – dhe shumë banka, mes të cilave, Raiffeisen, Emporiki Bank, Credit Agricole dhe banka Veneto.

Ismailaj pretendoi gjithashtu se Banka Qendrore e Shqipërisë pati audituar këtë kompani dhe i pati dhënë një vlerësim të pastër financiar dhe ligjor.

Gjithsesi, prokurorët që nga ajo kohë e kanë cilësuar të gjithë informacionin e dhënë nga DIA te CEZ si “tërësisht të falsifikuar”. Rezultoi se DIA nuk kishte lidhje me Debt Advisory International LLC, nuk kishte kontrata mbledhjesh borxhesh me bankat shqiptare dhe se Banka e Shqipërisë nuk e pati audituar kurrë atë.

Gjithsesi, ky informacion fals, përfshirë dhe informacionin e dërguar më herët nga DIA, bindi bordin mbikëqyrës së CEZ për të miratuar kontratën në takimin e saj në Pragë më 14 shkurt 2011.

Kompania ekzistonte vetëm në letër
Pas miratimit nga bordi i CEZ Shpërndarje, kontrata e firmosur mes DIA dhe kompanisë së energjisë elektrike u pajis me anekse.

Aneksi 8, një kopje e të cilit disponohet nga BIRN, ndan pagesën për DIA në dy tarifa, një tarifë fikse dhe një tarifë suksesi.

Tarifa fikse që CEZ duhej t’i paguante DIA ishte 512 mijë euro në muaj, ndërsa tarifa e suksesit bazohej në një numër koeficentësh të lidhur me rezultatet mujore të mbledhjes së borxheve.

Bazuar në këtë marrëveshje, 210 punonjës të CEZ Shpërndarje të cilët qenë përfshirë në mbledhjen e borxheve u transferuan nga CEZ për te DIA. Punëmarrësit të cilët nuk ranë dakord me transferimin u pushuan nga puna.

Marrëveshja dyvjeçare u nda në tri periudha mbledhjeje borxhi nga tetë muaj secila. Objektivi i periudhës së parë të mbledhjes së borxheve qe 18 milionë euro. Sipas kontratës, DIA merrte 512 mijë euro si kosto fikse, nëse mblidhte së paku 33.4 për qind të objektivit të 18 milionë eurove borxhe gjatë një periudhe 8 mujore.

Pagesa fikse mujore e 512 mijë eurove synonte të mbulonte të gjitha shpenzimet e brendshme dhe të jashme të DIA-s, përfshirë stafin, zyrat, makinat, teknologjinë e informacionit, sigurimet, taksat – praktikisht të gjitha kostot që kompania kishte nevojë për të operuar.

Megjithëse DIA punësoi disa nga punëtorët e pushuar nga CEZ, ajo nuk kreu asnjë nga investimet e premtuara dhe nuk siguroi materialet bazë për të cilat kishte nevojë për të kryer punën që kishte marrë përsipër.

Ish drejtori ekzekutiv i DIA Elvis Mataj tha në dëshminë e tij para prokurorëve se në dy muajt e parë, disa nga punëtorët përdorën makinat personale, paguan vetë për karburantin dhe pajisjet me idenë se do të kompensoheshin më vonë por kjo nuk ndodhi kurrë.

“Numri simbolik i punonjësve, mungesa totale e logjistikës, mungesa e urdhrave dhe udhëzimeve dhe metodologjisë së punës nga drejtoria qendrore të DIA, nuk justifikonin në asnjë mënyrë… detyrimin që ishte marrë përsipër,” shtoi Mataj.

Mataj i tha prokurorëve se Ismailaj nuk shfaqi ndonjë interes në mbledhjen e borxheve por vetëm në prodhimin e dokumenteve që justifikonin punën e identifikimit të debitorëve.

“Shumë herë ai më tha mua, ‘ti prodho letra dhe për pjesën tjetër merrem unë,’” rikujton ai.

Një ish punonjës i kompanisë i cili foli për BIRN në kushtet e anonimatit tha se kostot e kompanisë qenë “maksimumi 50 mijë euro në muaj – Ismailaj futi në xhep pjesën tjetër”.

Sipas dëshmisë dhënë para prokurorëve nga Elvis Gjergji, mbikëqyrës i borxheve nga palët e treta në CEZ Shpërndarjë, DIA nuk qe e interesuar në mbledhjen e borxheve për shkak se marrëveshja siguronte që kompania të paguhej gjithsesi. Ai ka deklaruar se nuk ka pasur rakordim për punën e kryer nga DIA. Sipas aktakuzës kompania raportonte si punë të gjitha pagesat e borxheve më të vjetra se 90 ditë nga institucionet shtetërore dhe shkollat, të cilat CEZ Shpërndarje po i mblidhte vetë.

Histori pastrimi parash
Kur prokurorët nisën një hetim mbi çështjen DIA më 2012, Ismailaj qe sakaq i njohur për ta.

Biznesmeni me bazë në Tiranë pati qenë në hetim që nga viti 2008 për pastrim parash në një numër transaksionesh të dyshimta që përhapeshin nga Ballkani në Malajzi, Ishujt Virgjin të Britanisë, Shtetet e Bashkuara dhe vende të tjera.

Një nga kompanitë e tij të regjistruara në Tiranë, Adriatic Development Corporation LTD, pati marrë miliona euro transaksione të dyshimta nga kompani nga e gjithë bota nga viti 2007 deri më 2010.

Megjithëse kompania nuk kishte aktivitet të dukshëm, një padi penale e marrë nga BIRN thotë se gjatë një periudhe trevjeçare ajo mori 9.7 milionë dollarë dhe 800 mijë euro nga shumë kompani ndërsa transferoi jashtë vendit 4.13 milionë dollarë dhe 10,973 euro.

Një urdhër i Gjykatës së Tiranës më maj 2015 sekuestroi Adriatic Development Corporation Ltd dhe llogaritë e pesë kompanive të tjera të regjistruara nga Ismailaj në Shqipëri, përfshirë Debt Advisory International.

Prokurorët shqiptarë thonë se aktivitetet e pastrimit të parave të Ismailajt shtriheshin nga Ballkani në Britaninë e Madhe, Francë, Gjermani, Zvicër dhe Gjibraltar, Republikën Demokratike të Kongos, Pakistan, Kurdistan dhe Shtetet e Bashkuara – si dhe vende të tjera.

Ismailaj bashkëpunoi në pastrimin e parave me një bankiere amerikane me bazë në Afrikë, Rebecca Gaskin Gain.

“Rebecca Gaskin Gain siguron fonde nëpër botë dhe kërkon t’i pastrojë ato në Ballkan para se këto vende të rajonit të anëtarësohen në BE,” shkruajnë prokurorët shqiptarë në parashtrimin e hetimit, një kopje e të cilit u sigurua nga BIRN.

Gaskin Gain qe një ish menaxhere për Standard Bank në Kongo, një nga bankat më të mëdha të Afrikës së Jugut, besohet se e ka lidhur Ismailajn me operacionet ndërkombëtare të pastrimit të parave.

Një lajm i publikuar më 2009 te Neue Zürcher Zeitung, gazetë zvicerave, thotë se Ismailaj dhe Gaskin qenë përfshirë në privatizimin e errët të minierës Kipushi në Kongo përmes një kompanie guackë të regjistruar në Zvicër, United Resources AG.

United Resource AG dhe Gaskin Gain, shfaqen në të dhënat për transaksionet e Adriatic Development Corporation, të cilën prokurorët shqiptarë e sekuestruan.

Një burim në Tiranë, i cili zgjodhi të mbetet anonim, i tha BIRN se Ismailaj dhe Gaskin Gain u takuan në Ohër të Maqedonisë në vitin 2006, kur ai veproi si ndërmjetës në një marrëveshje privatizimi. Të dy pastaj ranë në dashuri.

“Ismailaj madje i premtoi asaj se ata do të kishin një fëmijë sëbashku,” tha burimi.

I njëjti burim tha se Gaskin Gain transferoi një pjesë të parave të fituara në marrëveshjen e Kipushit te Ismailaj pasi ky i fundit e bindi se interesat bankare në Shqipëri qenë më të larta. “Paratë që u sekuestruan qenë paratë e Rebecca-s,” shtoi ai.

Si shumë nga njerëzit me të cilët Ismailaj bëri biznes, Gaskin Gain përfundoi e bindur se biznesmeni shqiptar e pati mashtruar atë.

BIRN mësoi se ajo tashmë po bashkëpunon me autoritetet shqiptare, duke i ndihmuar për të çmontuar çështjen 130 milionë euroshe që Ismailaj ka ngritur në arbitrazh kundër CEZ Shpërndarje.

Kontrata në fund është zgjidhur
Megjithëse drejtuesit e CEZ qenë të vetëdijshëm se puna e DIA në termat e mbledhjes së borxheve qe tërësisht fiktive, Ismailaj u bë gjithnjë e më i vështirë për t’u kontaktuar në periudhën e parë të kontratës së mbledhjes së borxheve.

Një nga arsyet e sugjeruara për pakënaqësitë e CEZ me Ismailaj qe se ai nuk po i transferonte ryshfetet që pati premtuar zyrtarëve vendas por po i mbante paratë për vete.

“Në një rast, ai premtoi një ryshfet prej 500 mijë eurosh te komisionerët e Entit Rregullator të Energjisë për një vendim të favorshëm ndaj CEZ, por nuk e pagoi kurrë ryshfetin,” tha një ish punonjës i kompanisë për BIRN.

Ismailaj shpesh nuk u shfaq në takime me drejtorët e CEZ dhe i shtyu ato duke përdorur justifikime të dobëta.

BIRN mësoi se nga fundi i vitit 2011, pas një takimi në Vienë me Ismailajn dhe Gaskin Gain, CEZ kërkoi ta rriste objektivin e mbledhjes së borxheve nga DIA nga 18 në 45 milionë euro.

DIA e pranoi objektivin e ri por vendosi kushte shtesë për CEZ, të cilat bindën gjigandin e energjisë se tashmë qe koha për t’i dhënë fund bashkëpunimit me biznesmenin.

Më 28 nëntor 2011, CEZ Shpërndarje zyrtarisht njoftoi degën e DIA në Shqipëri se po e ndërpriste kontratën e mbledhjes së borxheve.

Pasi kontrata u ndërpre, Ismailaj ngriti padi duke kërkuar 130 milionë euro në Qendrën Ndërkombëtare të Arbitrazhit në Vienë.

Hejsek dhe Gaskin Gain i kthyen kurrizin Ismailajt dhe tashmë po bashkëpunojnë me autoritetet shqiptare në çështjen e Shqipërisë kundër tij.

Gaskin Gain përdori një prokurë përfaqësimi për të marrë pronësinë e DIA-s në Ishujt Virgjin të Britanisë, duke i hapur rrugën një beteje të re ligjore mes saj dhe Ismailajt në ishujt në Karaibe.

Ajo i ka dërguar gjithashtu një kërkesë Qendrës Ndërkombëtare të Arbitrazhit për të tërhequr çështjen kundër CEZ Shpërndarje. Gjithsesi, dhoma e arbitrazhit po pret rezultatet e gjyqit në Ishujt Virgjin mes Gaskin Gain dhe Ismailajt para se të vendosë nëse çështja do të çohet përpara apo do të arkivohet.

Të dhënat gjyqësore në Ishujt Virgjin Britanikë tregojnë se një vendim mbi mosmarrëveshjen mbi pronësinë e DIA mes Gaskin Gain dhe Ismailajt pritet në korrik 2015.

Më 12 maj, bazuar në urdhërin e gjykatës së Tiranës, policia e arrestoi Ismailaj në Tiranë. Ai u akuzua për një listë të gjatë krimesh financiare që varionin nga mashtrimet e rënda te pastrimi i parave.

Ai raportohet se u arrestua në apartamentin e nënës së tij në Tiranë, duke u fshehur në ballkonin e banesës. Kur policia hyri në banesë për ta arrestuar atë, ata zbuluan një numër dokumentesh false që ai po i përgatiste për çështjen e arbitrazhit në Vienë.

Nuk qe i vetmi mbledhës borxhesh mashtrues
DIA e Ismailajt nuk qe kompania e vetme që u angazhua në skemën e mbledhjes së borxheve të CEZ në Shqipëri.

Një raport konfidencial i përgatitur nga kompania e kontabilitetit BDO, një kopje e të cilës u sigurua nga BIRN, thotë se CEZ Shpërndarje hyri në marrëveshje për mbledhjen e borxheve më 2012 me së paku katër kompani të tjera, përfshirë Mercl Consulting Sh.p.k, CE2 Services Sh.p.k, CE2 Debt Management Sh.p.k dhe CE2 Debt Management Sh.p.k.

Raporti i BDO vëren se për nëntë muajt e parë, deri në shtator 2012, kompanive iu paguan në total 421,476,564 lekë [3 milion euro] dhe totali për vitin 2012 pritej të ishte 4.4 milionë euro.

Sipas BDO, këto kompani merrnin një pagesë “suksesi” prej 28 deri në 50 për qind të borxhit të mbledhur, gjë që duket se ishte “tepër e lartë”.

“Ne jemi gjithashtu të shqetësuar se këto kompani mbledhjesh borxhesh duket se janë punësuar pa asnjë proces konkurrues tenderimi,” vërejti BDO.

BDO vërejti edhe një seri problemesh të tjera me kontratat e CEZ Shpërndarje për mbledhjen e borxheve.

Kompania audituese vërejti se kontratat me MERCL dhe DIA qenë nëshkruar nga administratorët e CEZ Sh.a, konkretisht Hejsek dhe Ian Ivan, dhe jo nga bordi mbikëqyrës.

Pavarësisht se deklaronte se kishte mbledhur sasi të stërmëdha parash, MERCL pati vetëm një punonjës të regjistruar, gjë që e bën të pagjasë që të qe në gjendje të ofronte shërbime kontraktuale te CEZ Sh.a.

Asnjë dokument nuk është parë në lidhje me ndonjë shërbim të ofruar nga MERCL. Ne nuk kemi qenë në gjendje të gjejmë asnjë dokument që të tregojë sasinë e parave të mbledhura si pasojë e aktivitetit të saj.

CEZ Sh.a nuk qe në gjendje të jepte asnjë provë se çfarë borxhesh qenë mbledhur nga kompanitë e mbledhjes së borxheve.

Në vend të kësaj, ajo mblodhi informacion nga sistemi i faturimit, duke supozuar se të gjitha të ardhurat që fitonte pas pagesave të faturave qenë rezultat i punës së kompanisë së mbledhjes.

“Qeveria e Shqipërisë dyshon se këto Marrëveshje Mbledhjesh Borxhesh qenë një skemë e organizuar për të zhvatur CEZ Sh.a nga punonjës brenda saj,” shkruan BDO.

“Dyshimi bazohet te fakti se CEZ Sh.a e deklaroi veten në vështirësi financiare, gjë që e vuri atë në pamundësi për të realizuar planin e vet të investimeve, megjithatë ajo vijoi të paguajë 50 për qind të borxhit të mbledhur te kompanitë e mbledhjes së borxheve,” shton ajo.

Sipas BDO, menaxhimi i Çek i kompanisë së shpërndarjes qe katastrofik, ndoshta kriminal.

Ndërsa vlera e kompanisë në momentin e privatizimit qe 102 milionë euro, në fund të vitit 2012 ajo qe praktikisht e pavlerë.

BIRN, 04.06.2015

Një nga biznesmenët më të favorizuar në punë publike gjatë qeverisë “Berisha” është arrestuar me akuzën e mashtrimit. Kastriot Ismailaj akuzohet se ka krijuar disa shoqëri fantazmë, të regjistruara në vende të huaja, të njohura si “parajsa fiskale”, të cilat fituan “tenderin” për të mbledhur borxhet e kompanisë CEZ Albania në vitet 2011 dhe 2012. Burime zyrtare nga akuza qendrore pohojnë se kompanitë e Ismailajt nuk kanë kryer asnjë punë në terren, por kanë vjedhur haptazi CEZ-in dhe shtetin shqiptar. Krahas dyshimeve për pastrim parash apo edhe për transferimin e miliona eurove jashtë vendit, akuza thotë se hetimet zbuluan mashtrimin me pasoja të rënda, të cilat shkojnë deri në 5 milionë euro.

Kërkesa për arrest

Burimet zyrtare pohojnë se me kërkesë të Prokurorisë së Tiranës, gjykata vendosi masën e sigurisë arrest me burg për Ismailajn, administrator i disa kompanive, një prej të cilave ka pasur si aktivitet kryesor mbledhjen e borxheve të kompanisë së shpërndarjes së energjisë elektrike CEZ. Biznesmeni dyshohet për mashtrim me pasoja të rënda dhe pastrim të parave në vlerë mbi 5 milionë euro. “Nga hetimet e zhvilluara në kuadër të hetimit të këtij procedimi penal, ka rezultuar se Ismailaj është ortak apo administrator i disa shoqërive tregtare të regjistruara në Shqipëri, të cilat përgjithësisht nuk kanë aktivitet tregtar, por në llogaritë e këtyre shoqërive janë kryer transaksione financiare, të cilat shkojnë në disa milionë euro”, thotë akuza. Sipas saj, pak ditë më parë, Prokuroria për Krime të Rënda kërkoi nga Gjykata e Krimeve të Rënda konfiskimin e disa llogarive bankare në emër të këtij shtetasi, në shumën e rreth 3.4 milionë dollarëve.

Skema e mashtrimit

Sipas hetimit të Prokurorisë së Tiranës, nisur nga materiali referues prej institucioneve ligjzbatuese, rezulton se ky Ismailaj, nëpërmjet manovrave financiare, ka krijuar një skemë mashtrimi të madhe, me qëllim përfitimin e padrejtë të pasurive në vlera të konsiderueshme. Mësohet se Ismailaj ka krijuar disa kompani fiktive, pa aktivitet, por që në llogaritë bankare të tyre kanë qarkulluar para në vlera disa milionë euro. Kompanitë e tij janë: “Adriatic Development Corporation Ltd”, AIC, ASSET, DEBT INTERNATIONAL ADVISORY, VL MARKETING DISTRIBUTION dhe “Kastriot ISMAILAJ”. Sipas akuzës, ai ka krijuar dhe është përfshire si në ortakëri në Gjibraltar me kompaninë ofshore “Hassans Client 2ACC”, shoqëri e regjistruar për asistencë ligjore ndërkombëtare. Përveç kësaj, si dërgues parash rezultojnë edhe shoqëritë “United Recourses Ag” dhe “Dominicus Ag” me qendër në Zvicër. Akuza thotë se një nga shoqëritë e krijuara është edhe “DEBT Internacional Advisory”. Kjo shoqëri është themeluar me datën 5 korrik 2010, me një kapital prej 50 mijë USD, me seli në adresën “Trident Chambers, Virgin Islands”. Drejtore e vetme e kësaj shoqërie është caktuar shtetasja J. M. Me vendimin e datës 02.08.2010 të drejtorit të vetëm është miratuar krijimi i degës së kësaj shoqërie në Tiranë, Shqipëri, duke emëruar si përfaqësues ligjor Kastriot Ismailajn. Po kështu, është autorizuar përfaqësuesi i shoqërisë për të realizuar procedurat e regjistrimit të kësaj dege në regjistrin tregtar të Qendrës Kombëtare të Regjistrimit. Shoqëria “Debt International Advisory – Dega Shqipëri”, është regjistruar në regjistrin tregtar me datën 04.08.2010, me objekt të veprimtarisë “Investime financiare, mbledhje detyrimesh, konsulta në fusha të ndryshme, në burimet natyrore, energjetike, infrastrukturën energjetike, transport ndërkombëtar në rrugë ajrore, rrugore, detare, hekurudhore, shitblerje aksionesh, tregtimi, import-eksport i përgjithshëm i mallrave dhe shërbimeve”. Ky subjekt, thotë prokuroria, ka pasur si përfaqësues ligjor deri në muajin dhjetor të 2014-s, Kastriot Ismailajn. Me datën 1 tetor 2010, subjektet “Debt International Advisory” dhe Operatori i Sistemit të Shpërndarjes sha, kanë lidhur një marrëveshje për shërbimin e mbledhjes së borxhit. Objekti i marrëveshjes ka qenë, ndër të tjera, detyrimi i të porositurit të mbledhë prej debitorëve të porositësit, me mbështetjen dhe shpërblimin e porositësit të gjitha borxhet dhe kamatat që kanë kaluar afatin prej 90 ditësh, duke përdorur mjete juridike të përshtatshme. Kjo marrëveshje është firmosur nga shtetasi Kastriot Ismailaj dhe shtetasi J. H., me detyrë kryetar i bordit drejtues dhe shtetasi J. I., me detyrë anëtar i bordit drejtues të Operatorit të Sistemit të Shpërndarjes sha. Marrëveshja e parë nuk u miratua nga bordi drejtues i shoqërisë “CEZ Shpërndarja” dhe për këtë arsye, më datë 1 shkurt 2011, midis këtyre palëve është nënshkruar një marrëveshje e dytë me të njëjtin objekt dhe për një afat dyvjeçar. Kjo marrëveshje është zgjidhur në muajin tetor të vitit 2011.

Vjedhja e parave

Akuza thotë se nga tërësia e të dhënave të administruara gjatë hetimit të këtij procedimi penal arrihet në konkluzionin se qëllimi i vetëm i Kastriot Ismailajt, nuk ka qenë mbledhja e borxhit të shoqërisë dhe as kryerja e ndonjë pune reale, por vjedhja e parave të shoqërisë “CEZ Shpërndarja”. “Shtetasi nën hetim, Kastriot Ismailaj, duke përdorur të dhëna të rreme dhe dokumente fiktive, ka përfituar në mënyrë të kundërligjshme shumën 512 004 420 lekë, duke i shkaktuar pasoja të rënda për shoqërinë “CEZ Shpërndarja” si rrjedhojë edhe për shtetin shqiptar, i cili ka zotëruar 26% të aksioneve të kësaj shoqërie. Paratë e përfituara nëpërmjet mashtrimit (vjedhjes) Ismailaj nuk i ka përdorur me qëllim realizimin e kontratës, por i ka riinvestuar (i ka futur në depozitë) i ka transferuar jashtë vendit, i ka përdorur për qëllime personale. Në këtë mënyrë, ky shtetas ka kryer veprën penale të ‘mashtrimit me pasoja të rënda, të kryer në bashkëpunim’, si dhe veprën penale të ‘pastrimit të produkteve të veprës penale’”, thuhet në dosjen e prokurorisë.

Provat e prokurorisë

  • Kontrata: Paraqitja e të dhënave të rreme nga shtetasi Kastriot Ismailaj përpara nënshkrimit të kontratës së datës 01.10.2010, në lidhje me strukturën dhe eksperiencën e shoqërisë DIA;
  • Dokumentet: Paraqitja e dokumenteve fiktive për punë, të cilat nuk janë kryer realisht (raporti i identifikimit të debitorëve apo i ashtuquajturi DIR) dhe përfitimi në mënyrë të paligjshme i shumës 1.5 milionë euro, pikërisht për punën e pakryer;
  • Marrëveshja: Paraqitja e të dhënave të tjera fiktive dhe të pavërteta përpara lidhjes së marrëveshjes së datës 01.02.2011, të cilat i janë përcjellë Këshillit Mbikëqyrës të shoqërisë në Pragë, i cili ka miratuar marrëveshjen e dytë;
  • Kontrata 2: Paraqitja e të dhënave fiktive për punën e kryer pas lidhjes së marrëveshjes, kontratës së dytë;
  • Investimi: Moskryerja e asnjë investimi dhe mosblerja e asnjë mjeti apo pajisjeje me qëllim kryerjen e shërbimit që ishte marrë përsipër të kryhej sipas kontratës së datës 01.02.2011.

Policia

“Ismailaj ka pastruar më shumë se 10 milionë USD në ‘parajsat fiskale’”

Policia e Shtetit thotë se Kastriot Ismailaj ka pastruar më shumë se 10 milionë USD në vendet që njihen si “parajsa fiskale”. Në një njoftim për shtyp, policia tha se 52-vjeçari është arrestuar pas vendosjes së masës së sigurisë arrest me burg nga Gjykata e Tiranës, i akuzuar për mashtrim në shuma të mëdha dhe pastrim të produkteve penale. Më pas, duke dhënë detaje nga çështja, policia thotë se Ismailaj, nëpërmjet mashtrimit financiar, krijimit të shoqërive fiktive dhe ofshore në Shqipëri dhe në vende me parajsa bankare e fiskale si, Gjibraltar, ishujt British Virgin, Zvicër, Kongo, Lihtenshtein, Luksemburg etj., ka pastruar më se dhjetë milionë dollarë. “Nga hetimet proaktive të mëparshme është bërë sekuestrimi i afro 4 milionë dollarë në llogaritë e tij bankare, si dhe tre automjete veturë. Hetimet vazhdojnë në bashkëpunim me prokurorinë”, thotë policia.

Gazeta Shqip, 13.05.2015

Prokuroria e Tiranës ka rifilluar hetimet për kompaninë private që ka mbledhur borxhet e CEZ-it, gjatë kohës që administrohej nga pala çeke. Njësia Task-Forcë thotë se kjo çështje ishte verifikuar pak kohë më parë, ndërsa kishte edhe një vendim për pushimin e hetimeve, çka solli që çështja të mbetej pezull për muaj me radhë. Zyra e Prokurorit të Përgjithshëm vendosi të shfuqizojë vendimin e pushimit të hetimeve dhe të rihetojë kompaninë, me administrator Kastriot Ismailajn. Mësohet se objekti i hetuesve do të jetë mbledhja nga kjo kompani e mbi 6 milionë USD në periudhën korrik-dhjetor 2012.

Ndërkohë, akuza thotë se verifikime do të bëhen edhe për tetë kompani të tjera, që bashkë me firmën e zotit Ismailaj, kanë marrë mbi 12 milionë USD. Akuza ka dyshime se ky aksion është bërë fiktiv, pasi këto subjekte nuk kanë bërë ndonjë aksion në terren. Sipas një kontrate me CEZ, këto subjekte merrnin gjysmën e borxhit të prapambetur. Kështu, nëse një abonent kishte 100 milionë lekë detyrime dhe e kishte paguar në periudhën korrik-dhjetor 2012, atëherë gjysma e kësaj shume, pra 50 milionë lekë, kalonte direkt në arkat e firmës në fjalë dhe gjysma tjetër në arkat e CEZ-it. Kontrata në fjalë është prishur menjëherë sapo CEZ-i, që më vonë mori emrin OSHEE, u rishtetëzua.

Ndërkohë, pak javë më parë, akuza i kërkon gjykatës konfiskimin e llogarive bankare në shumat 3.2 milionë USD dhe 450.000 euro në emër të Kastriot Ismailajt. Burime nga akuza qendrore pohojnë se Prokuroria e Tiranës po e heton Ismailajn për mashtrim. “Në shtator 2014, nga ana e Prokurorisë së Tiranës është regjistruar procedimi penal i vitit 2014 për veprën penale të Pastrimit të Produkteve të Veprës Penale. Në këto kushte, rezulton se Kastriot Ismailaj, është subjekt i hetimit pasuror edhe sipas ligjit ‘Antimafie’. Në interes të këtij procedimi, Gjykata e Tiranës ka vendosur sekuestrimin e llogarisë së shoqërisë ‘Adriatic Develoment Corporation LTD’, në një bankë të nivelit të dytë, si dhe sekuestrimin e llogarive. Këto llogari dyshohen se janë produkte të veprës penale për të cilën hetohet edhe shtetasi Kastriot Ismailaj”, thotë akuza qendrore.

Nga aktet e dosjes rezulton se Ismailaj ka rënë në dijeni të faktit se llogaritë e tij bankare janë të bllokuara me vendim gjykate, vendime ndaj të cilave ka ushtruar edhe ankim në gjykatën më të lartë. Nga koha që llogaritë bankare janë bllokuar subjekti i interesuar nuk ka sjellë akte ose memo për të kërkuar dokumentacion të cilat të tregojnë burimin e ligjshëm të të ardhurave për të justifikuar llogaritë e sekuestruara. Provohet se këto pasuri janë krijuar pas muajit janar të vitit 2010, që është koha e hyrjes në fuqi të ligjit ‘Antimafie’”, thotë akuza, e cila shton se nga verifikimet pasurore të kryera nga ana e prokurorisë rezulton se shtetasi Kastriot Ismailaj nuk justifikon dot zotërimin e këtyre llogarive, si dhe burimin e ligjshëm të këtyre llogarive.

Gazeta Shqip, 03.05.2015

Prokuroria e Krimeve të Rënda kërkon sekuestrimin e një pasurie prej afro 3.4 milionë euro të pajustifikuar të Kastriot Ismailajt, i cili prej vitit 2014 është në hetim për veprën penale të mashtrimit. Ismailaj është kallëzuar një vit më parë nga sektori i Krimit Ekonomik në Policinë e Shtetit për mashtrim me kontratën e mbledhjes së borxhit publik të ish-kompanisë CEZ Shpërndarje, borxh i cili do mblidhej nëpërmjet kompanisë ‘Debt International Managemen’.

Sipas kërkesës së prokurorisë depozituar në Gjykatën e Krimeve të Rënda, Ismailaj nuk justifikon burimin e të ardhurave në llogarinë bankare në shumën e 3.2 milionë USD dhe 450.000 Euro, llogari të cilat ai i dispononin në bankat e nivelit të dytë në cilësinë e administratorit të shoqërisë “Adriatic Develoment Corporation LTD”.

Por çfarë shërbimesh ofronte kompania e Kastriot Ismailajt e cila kërkohet të sekuestrohet për llogari të shtetit?

Referuar ekstraktit të Qendrës Kombëtare të Regjistrimit të Bizneseve, rezulton se “Adriatic Develoment Corporation LTD” është krijuar në 7 dhjetor 2006, është ende aktive dhe operon në fushën e këshillimit dhe financimit për promovimin e zbulimit, zhvillimit, përpunimit dhe prodhimeve minerale, si dhe infrastrukturën e projekteve energjitike.

Pas hetimeve të nisura në shtator të vitit të shkuar në Prokurorinë e Tiranës në ngarkim të Kastriot Ismailajt për mashtrim, një tjetër procedim në ngarkim të tij është transferuar tek Krimet e Rënda pasi akuzohet për pastrim produktesh të veprës penale, ndaj të cilës zbatohet Ligji Antimafia.

Në kërkesën për sekuestrim të llogarive bankare, prokuroria sqaron se fillimisht ndaj 2 llogarive bankare të këtij shtetasi, me kërkesë të Prokurorisë, gjykata ka vendosur masën e sekuestros preventive (paraprake) por Ismailaj, i ardhur në dijeni të vendosjes së sekuestros, nuk ka paraqitur asnjë dokument për provuar ligjshmërinë e burimit të krijimit të pasurive.

Aktualisht hetimet për mashtrim ndaj Ismailjat janë të hapura dhe ai hetohet në gjendje të lirë pasi sipas kallëzimit nga Krimi Ekonomik i Policisë së Shtetit Ismailaj nëpërmjet mashtrimit në mbledhjen e borxhit publik që kishte kompania CEZ, ka përfituar 6.5 milionë dollarë duke mbledhur boxhin dhe duke mos e arkëtuar atë pranë kompanisë nga e cila ishte kontraktuar.

Shqiptarja.com 29.04.2015

15-ish faturues të kompanisë së shpërndarjes së energjisë elektrike CEZ Shpërndarje (OSHEE) të cilët janë në akuzë prej më shumë se një viti për mashtrim të 1600 abonentë familjarë dhe jofamiljarë (biznese, etj), në shumën në total të rreth 215 milionë lekë të reja, me anë të bëjë letre publike denoncojnë se mbahen nën hetim dhe paraburgim padrejtësisht.

Sipas tyre manipulimet me faturat nuk i kanë bërë ata, por drejtuesit e kompanisë të cilët nuk merren në hetim dhe lihen të lirë. Letra e faturuesve i drejtohet kryeprokurorit Llalla, kryeministrit Rama, presidentin Nishani, kryeparlamentarit Meta dhe përfaqësuesve të selive diplomatike në vendin tonë, ku kërkojnë që rasti i tyre të rihetohet nga e para dhe të dalë e drejta.

Në bazë të hetimit të kryer, rezulton se vetëm gjatë periudhën Tetor 2010-Janar 2011, këta ish-punonjës, nëpërmjet veprimeve fiktive, kanë aplikuar në mënyrë abuzive faturime me shënimin “dëm ekonomik” për mbi 1600 abonentë familjarë dhe jofamiljarë (biznese, etj), në shumën në total të rreth 215 milionë lekë të reja.

Shqiptarja.com  03.02.2015

Fjala e Ministrit të Energjisë dhe Industrisë Damian Gjiknuri mbajtur në Kuvend

Të nderuar deputetë,

Nuk jam në fakt këtu për t’ju përgjigjur individit që në lëmin e politikave energjetike është kthyer anketodë me neologjizmin e tij ‘minisuperfuqi’, sepse minisuperfuqi energjetike vetëm një njeri që e shpik atë fjalë mund ta kuptojë, por për të thënë disa të vërteta që duhet ti dimë nga lëmi i shpifjeve që u hodh këtu.

E para, gjithmonë përsërisin të njëjtën akuzë, sepse nuk kanë asnjë argument për katastrofën financiare ku e çuan kompaninë. Thonë që u falën 600 milion, në fakt për ta ditur edhe shqiptarët mashtrimin e madh që krijon makineria e këtyre, zotërinjtë në vitin 2012 bënë një mekanizëm të çuditshëm. Mekanizëm vetëgjyqësie mbi kurrizin e kaskadës së Drinit. Kush qe mekanizmi i vetëgjyqësisë?! E di mirë Ministri i Financave, e di mirë edhe shpikësi i politikave. Thanë, çdo para që nuk paguan shteti tek CEZ-i i atëhershëm, ti do t’ia ekzekutosh KESH-it. Pra, mos paguaj shteti, u rrit borxhi vajti mbi 300 milion dhe ndërkohë KESH-it, CEZ-i i atëhershëm, nuk duhet të paguante. Rezultati doli, e ka nxjerrë edhe auditi, që diferenca ishte 70 milion euro, nga kjo çfarë bëre ti zotëri, që mos më paguaj mua, unë nuk do të paguaj ty. Çfarë bëre? Kur vajti Sait Dollapi jot i sekuestroi gjithë llogaritë e CEZ-it dhe i kaloi në llogari të KESH-it.

Po në fund të vitit çfarë ndodhi?! Minus 270 milion të tjera. Kush i bëri këto? I bëre ti zotëri, me politikat e tua elektorale dhe këtë pranoje. Në fund të fundit kishe zgjedhur të tregtoje një mall publik për arsye politike. Çështje zgjedhjesh janë këto, por përfundimin duhet ta dish. I the njerëzve, mos paguani, bëre amnisti dy herë për mospagimin e faturave të energjisë elektrike dhe cili qe rezultati. Në vitin 2012, vetëm 64% të faturës mblidhje. Pse?! Sepse bëre amnisti dhe njerëzve po i bëre amnisti normal nuk do të paguajnë. Ky është rezultati i asaj minisuperfuqisë.

Nga ana tjetër, çfarë bëre?! E përdore KESH-in, asetin e vetëm publik që kishte Shqipëria, si bankë eksperimentesh, liqeni ku eksperimentohej çdo politikë e jotja. Merr koncesione, sille faturën tek unë, ngarkoja KESH-it. Se nga të dilnin ato, një Zot e di. Shto borxhet! Dhe ky 1.5 milardëshi që është tani, është pikërisht për të larë një pjesë të asaj grope që vazhdon të jetë e thellë, për shkak të eksperimenteve të tua elektorale dhe politike me energjetikën. Sepse këtë bëre.

Çfarë bëre në anën tjetër?! I vënë nën pozitën e trysnisë, ku presion ndërkombëtar kishe, borxh nuk merrje dot më, fat pate në janar e tutje që të ra shi, se nuk merrnit dot rrogat. Jo e vërteta. Nuk kishe për të pasur as rroga. Çfarë bëre. The, më mirë le ti mbajë KESH-i, i ule edhe faturën CEZ-it, dhe bëre që çmimi i KESH-it për t’ia shitur CEZ-it, nga 2.8 në mënyrë arbitrare të ulej në 2.2. Ke urdhëruar kryetarin e ERE-s në zyrë dhe të nesërmen e ke shkarkuar, se ja faturove atij. Se merreshe vetë, vetë urdhëroje hapjen e digës, vetë urdhëroje mbylljen e digës. Rezultati është që KESH-i u zhyt. Këto ishin politikat e tua.

Marrëveshja, meqë e përmend shpesh, është bërë me mbikëqyrje ndërkombëtare. Jo si ato marrëveshjet që jeni takuar ju me ata të CEZ-it në një hotel në Vjenë, që nuk e di. Po, po ti, delegacioni jot. Marrëveshja është bërë në zyrat e Komisionit Evropian, me përfaqësi të komunitetit evropian, me komunitetin e energjisë si dhe me pjesëmarrjen e Bankës Botërore. Kështu që çdo marrëveshje ishte në funksion të çlirimit të reformave në energji. Se ne nuk do të rrinim, meqenëse ti zotëri kishe bërë farsë me CEZ-in, të rrinte sektori energjetik peng me vite të tëra. E thua ti, atë që bëra unë ik ma gjej në gjyq ti mua, se duhet të rrish që të të rrënohet njëherë ekonomia dhe sektori energjetik. Jo! Politikat e tua energjetike, pranoje, dështuan. U nise për mirë, bëre një privatizim, dështove. E le me zero dhe borxhet ja kalove KESH-it në 2007. E fillove me zero dhe e le me 1.1 miliard dollarë. Këto janë fakte. Kur u privatizua OSSH-ja ka qenë me zero. Sepse borxhin ja kalove KESH-it. Madje nuk është e vërtetë ajo që thua dhe mashtron kur thua që nuk ka asnjë lloj amnistie. Përkundrazi! Prokuroria po heton edhe për ato kompani dhe shumë shpejt mund të dalin dhe gjëra interesante, që shihe se mos implikojë ndonjë nga njerëzit e tu aty. Hetimi vazhdon për të gjithë njerëzit dhe për të gjithë personat të përfshirë në vepra penale. Nuk ka asnjë lloj amnistie, përkundrazi kontrata ka vetëm një gjë, e ka ratifikuar kuvendi, është publike, nuk ka pretendime civile dhe kjo është natyrë. Çdo lloj marrëveshje heq dorë nga pretendimet civile.

Kështu që për të vetmen gjë që do të mbahesh mend do të jetë neologjizmi më i bukur ‘minisuperfuqi’.

energjia.al 29.01.2015

Për të sjellë punën në parametra normal në sistemin e shpërndarjes së energjisë duhen edhe 900 milionë dollarë investime. Burimet zyrtare në Ministrinë e Energjitikës, pohojnë se mundësitë për financim janë të kufizuara, sidomos nga vetë operatorët, të cilët aktualisht janë në gjendje të rrënuar.

Operatori i Shpërndarjes aktualisht vlerësohet me një vlerë negative aksionesh prej 72 miliard lekësh nga rreth 15.6 miliard lekë që ishte 3 vjet më pare, kur u bë privatizimi i tij. Pra, dëmi që është bërë është rreth 90 miliard lekë dhe nga ana tjetër, humbja e trashëguar nga mosrealizimi i të ardhurave, pra nga mosmbulimi i shpenzimeve me të ardhurat shkon rreth 62 miliard lekë, njoftojnë të njëjtat burime.

Në total dëmi nga mungesa e investimeve dhe humbja e vlerës së aseteve ka krijuar një rënje të vlerës me 150 miliardë lekë, vlerë e cila është vështirë të rikuperohet me kredinë të fundit që ka dhënë Banka Botërore prej, 112 milionë dollarësh.

Për furnizimin me energji të qytetarëve janë siguruar tashmë 30 milion dollarë garanci, të cilat do të përdoren në rastet kur furnizuesi publik me shumicë nuk do të jetë në gjendje të furnizojë gjithë energjinë e kërkuar nga sistemi i shpërndarjes për ta transmetuar atë tek konsumatorët final.

Revista Monitor, 11.12.2014

Si një politikë e papërgjegjshme shumëvjeçare ka masakruar sektorin strategjik në Shqipëri, duke hapur një gropë financiare prej 1.1 miliardë USD. Nga 619 mijë abonentë familjarë, 247 mijë familje janë faturuara me konsum 0 në muaj dhe 176 të tjera gjatë 2013-s, kanë deklaruar më pak se 100 kW. Normat e mbledhjes kanë rënë nga 58% në vitin 2008, në 73 % në vitin 2011 dhe në 64% në vitin 2012. Vetëm nga vjedhja e energjisë, fatura në dëm të shtetit shkon në vitin 2013, 185 milionë USD.

NJË TREGIM PËR NJË VIT MË PARË…

Më 28 maj 2013, ministri i atëhershëm i Ekonomisë. z. Florjon Mima foli në forumin “Shqipëria, model i ri zhvillimi”. Ishin kohët e “nxehta” të parazgjedhjeve të Qershorit dhe “sulmi” për të marrë përkrahje politike ishte në zenith. Flitej për strategjinë e energjisë 2013-2020. Çfarë tha me pak fjalë ministri? “…parashikohet që Shqipëria të plotësojë nevojat e saj për energji elektrike brenda vitit 2015”- tha Mima. “Studimet tregojnë- shtoi ministri Mima- se ne kemi mundësi për të ndërtuar hidrocentrale deri në 4.500 MW fuqi të instaluar, me një prodhim mesatar vjetor prej rreth 16 miliard kWh, në një kohë që kërkesa aktuale është për rreth7 miliardë kWh”. …Dhe shifrat që mbështesnin deklarimet e ish-kreut të ekonomisë ishin të tilla: “Janë nënshkruar në total 132 kontrata koncesioni për ndërtimin apo rehabilitimin e 384 hidrocentraleve, me fuqi të vendosur 1.633 MW dhe investim të përllogaritur në rreth 2,4 miliardë Euro. Ka përfunduar ndërtimi i 17 hidrocentraleve me fuqi të instaluar 111 MW, përfshirë hidrocentralet Ashta 1 dhe Ashta 2 me fuqi të instaluar 56 MW. Gjatë vitit 2013 pritet të vihen në punë 31 hidrocentrale me një fuqi të instaluar 135 MW dhe prodhim vjetor të parashikuar 584.5 GWh”, etj., etj. Por ministri i atëhershëm harroi të thotë se deri ditën që fliste për strategjinë llogaritej që, akumulimi i garancive për sistemin energjetik shkonte në mbi 200 milionë dollarë. Mima nuk tha as edhe që “në vitin 2012 arkëtimi ishte në masën 64%”, edhe për shkak të politikave, të mira nga ana populiste, por jashtëzakonisht dëmtuese, ku mund të përmendim sidomos amnistinë që u bë në vitin 2012 për faljen e faturave, e cila solli një valë të tërë reagimi për mospagimin e faturës dhe bëri që sektori të zhytej akoma më shumë në një gjendje të vështirë financiare dhe në mungesë të financave. Ne vuajmë sot një gropë të madhe financiare, e cila tashmë shkon mbi 1.1 miliardë dollarë. Sektori energjetik është një sektor që duhet të mbajë veten, gjë që ka dështuar për 24 vjet. Pse?! Sepse energji ka qenë nën kosto, energjia është shpërdoruar, është vjedhur, mbi energjinë janë bërë eksperimente siç është edhe shitja e katër hidrocentraleve, e katër aseteve shumë të çmuara që shërbenin për një bilanc shumë të mirë energjetik për vitin 2012 dhe realisht shtetit i humbën asetet të nevojshme. Po ashtu, edhe politika të paplanifikuara të dhënies së koncesioneve-thotë ministri aktual i MEI-t, z. Gjiknuri. Nëse këto do t’i thotë vetëm qeveria aktuale e socialistëve, nuk do t’i pranojë dhe duket se nuk i pranon askush! Po le të shohim më tej, çfarë thonë ndërkombëtarët?

humbjet ne rrjet 2012-2014

BANKA BOTËRORE: PARANDALONI QË TË NDODHIN GJERA TË KËQIJA!

Në gusht 2013, (vetëm pak kohë pas deklarimeve të Mimës për plotësimin “me forcat tona” të të gjithë energjisë elektrike të nevojshme për vendin, në Formumin që përmenda më sipër), Ellen Goldstein, Drejtore e Bankës Botërore për Europën Juglindore takon për herë të parë kryeministrin Edi Rama. Ajo thotë: “Unë sugjerova se prioriteti më i madh dhe më urgjenti për çdo qeveri ishte të parandalonte që të ndodhnin gjera të këqija. Dhe në këtë rast Qeveria e re duhet të parandalonte një krizë në sektorin energjetik, e cila do të kishte pasoja të rënda ekonomike, fiskale dhe sociale gjatë 2014 e më tej…”.

Por nuk mbaronte këtu Goldstein: “…unë mund t’ju siguroj se në #xdcbf; llim të vitit 2013, sektori energjetik ishte pranë kolapsi, me kërkesën që e tejkalonte prodhimin vendas, vite të tëra investimesh të papër#xdcbf; llshme, humbje të jashtëzakonshme teknike dhe joteknike, nivele të ulta arkëtimi dhe institucione në borxhe…”. Kush po flet kështu? Është Nr 1 i BB për rajonin dhe jo ndonjë nga ministrat e qeverisë së re! Dhe shifrat janë vërtet shqetësuese: Humbjet kumulative në sektorin energjetik-të cilat #xdcbf; nancohen nga Qeveria- arrijnë 55 miliardë lekë. Akumulimi i faturave nga institucionet buxhetore dhe jobuxhetore mbeti një çështje e pazgjidhur. Humbjet e energjisë u rritën në 51.1% deri në fund të vitit 2012, ndërsa normat e mbledhjes kanë rënë nga 85% në vitin 2008, në 73% në vitin 2011 dhe në 64% në vitin 2012. Si mund të mbajë veten sektori, nëse gjysma e energjisë elektrike vidhet? Sipas BB, “përafërsisht 15% e humbjeve totale janë teknike (6-8% mbi mesataren ndërkombëtare), ndërsa bilanci shqiptar rëndon për shkak të përdorimit të paligjshëm të energjisë”. Humbjet gjatë 2009-2012, nuk u ulën sipas premtimeve, por përkundrazi u rritën. Në vitin 2012, kostoja e importit të CEZ, që nuk u mbulua nga tarifa, arriti në 126 milionë USD. Grumbullimi i faturave nga konsumatorët tariforë ka mbetur i ulët. Arkëtimet ranë ndjeshëm edhe ndaj konsumatorëve të rregulluar. Në fund të vitit 2012, borxhi i institucioneve publike ishte 11 milionë USD. Në Prill të këtij viti, Qeveria Shqiptare mori vendimin “Për përcaktimin e shumave të shuarjes me kompensim të ndetyrimeve ndërmjet institucioneve buxhetore dhe jobuxhetore që financohen nga buxheti, KESH sha, CEZ Shpërndarje sha dhe Ministrisë së Financave”. Vendimi, me pak fjalë, “fshinte” nga llogaritë e mësipërme rreth 4 miliardë e gjysëm lekë, që ishin detyrime të ndërsjellta të institucioneve buxhetore ndaj CEZ, të CEZ ndaj KESH dhe të KESH ndaj Ministrisë së Financave (për huatë e marra). NUK MBARON KËTU! Ndërsa shpenzimet direkte publike ose mbështetja buxhetore për sektorin e energjisë mbetet e vogël, detyrimet indirekte janë shumë të mëdha. Mbështetja direkte buxhetore ndaj sektorit në vitet e fundit përfshin injeksione likuiditeti në KESH për të mbuluar hendekun e likuiditetit, si dhe subvencione për konsumatorët me aftësi të kufizuara (80% e faturave të energjisë të klientëve me aftësi të ku#xdcbf; zuara mbulohen nga shteti). Qeveria i detyrohet operatorit të shpërndarjes (OSHEE) rreth 3,4 miliardë lekë për subvencionin e konsumatorëve me aftësi të kufizuara. Mbështetja indirekte për sektorin, megjithatë, ka qenë shumë më e lartë se kaq. Kjo përfshin kredi të garantuara ndaj KESH për importet e energjisë elektrike, si dhe borxhin që institucionet buxhetore dhe jobuxhetore kanë ndaj OSHEE për energjinë e konsumuar dhe të papaguar. Në të njëjtën kohë kreditë me kushte tregtare janë rritur në mënyrë drastike në fund të vitit 2012, kur CEZ Sha. ndaloi importimin e energjisë për të mbuluar humbjet e shpërndarjes. Si rezultat, KESH si furnizuesi i fundit, u detyrua të rrisë importet e energjisë elektrike për të përmbushur kërkesat e konsumatorëve tariforë. Këto kredi është dashur të jenë të garantuara nga shteti. Overdrafti i garantuar i KESH ishte 29 miliardë lekë më 2013 ose rreth 2.5% e PBB-së. Ndërsa në vitin 2014, këto garanci arritën në 100 milionë euro. Nga ana tjetër humbjet në shpërndarje (vjedhja e energjisë) janë një subvencion i nënkuptuar për konsumatorët. Kjo shumë, që për vitin 2013 ishte 180 mln dollarë, për shkak se niveli i humbjeve ishte më i lartë, përballohet nga buxheti i shtetit dhe jo drejtpërdrejt nga tarifa e energjisë. Por, hendeku financiar rëndohet më tej si pasojë e detyrimit të Koorporatës Elektroenergjitike Shqiptare për të blerë energjinë e prodhuar nga HEC-et e dhëna me koncesion. Kështu, nga viti 2010 në vitin 2013, si rezultat i sasisë së energjisë së blerë nga HEC-et aktualisht në funksion, kosto totale e KESH, e pare#xdcc0; ektuar në çmimin e rregulluar të shitjes prej 2.2 lekësh për kW/h, kap shifrën e 32.6 mln eurove. Sipas burimeve nga KESH sha, për vitin 2014, kjo kosto llogaritet në shifrën 39.7 milionë eurove. Hendeku financiar shkon në rritje në vitet në vazhdim, edhe si pasojë e hyrjes në funksion të HEC-eve të tjera, duke çuar koston për vitin 2019 deri në 80.8 milionë euro (?!)

PARADOKSET E FATURIMIT

Të vjen të qeshësh kur mëson për disa shifra konkrete të sektorit të energjisë. Abonentët familjarë janë rreth 2 herë më shumë se sa numri i familjeve shqiptare(!?) (A ndikon këtu fasha e energjisë së konsumuar nën 300 kW?). Numri total i abonentëve për këtë periudhë raportohet nga OSHEE dhe është saktësisht 619 mijë abonentë. Paradoksi gjendet në raportimet për pagimin e energjisë elektrike. Nga totali i këtyre familjeve, 247 mijë familje janë faturuar me konsum ZERO të energjisë elektrike në muaj (?!). 176 mijë familje të tjera për gjatë vitit 2013 kanë harxhuar nga 0-100 kilovat/ muaj energji elektrike dhe 196 mijë familjet që mbeten, kanë konsumuar në muaj mbi 300 kilovator orë energji. Tregues të tillë janë turpërues për ata që i kanë pranuar, por janë fyes edhe për inteligjencën e atyre që sot kërkojnë faljen e detyrimeve të mospagesës apo të kamatvonesave. Dhe qeverisë i duhet të përballet edhe me një shifër qesharake dhe jo të vërtetë, atë të konsumit mesatar për familje prej 192 kilovatorë në muaj (!?). Si mundet kur nga studimi i ERE, i parashikuar edhe ne Deklaratën Rregullatore të vitit. 2009, konsumi në vitin 2008 ka qenë përllogaritur një nivel mesatar konsumi prej 365 kWh/familje/muaj?

grupimet e konsumatoreve

MBIFATURIMI DHE ENERGJIA E FATURUAR AFROFE

Aktorë të ndryshëm politikë kanë pretenduar se pamundësia e pagimit të faturave vjen edhe për shkak se operatori i shpërndarjes (CEZ sha) ka faturuar jashtë realitetit dhe ka aplikuar faturimin aforfe. Ndjehem keq kur këtë e shprehin disa nga titullarët e qeverisjes së kaluar, ish funksionarë të lartë, që tani kanë harruar përgjegjësitë që kishin. Po, është e vërtetë që ka pasur mbifaturime nga CEZ Shpërndarje! Ka edhe shifra: mesatarisht janë shënuar 1057 ankesa/muaj për mbifaturim. Por janë 1,2 milion konsumatorë dhe ky mbifaturim shtrihet vetëm në 0,088 % të tyre. Dhe është fakt që mbi 85 % të këtyre të mbifaturuarëve iu është njohur ankesa! Ndërsa fatura aforfe janë rregjistruar vetëm 505 të tilla në muaj, të cilat në fakt asnjëherë nuk penalizojnë ata që konsumojnë energjinë, por ata që i furnizojnë me energji, sepse konsumi i tyrë është gjithherë më i madh se faturimi! Por kostot nuk përfundojnë këtu. 590 mijë familje pensionistësh subvencionohen për energjinë elektrike që konsumojnë. Subvencion përfitojnë edhe 80 mijë njerëz në nevojë (me aftësi të kufizuara). Po të llogaritësh këtu edhe të gjithë ata që paguhen me paga të ulta numri i të subvencionuarëve gjithsej shkon në rreth 210 mijë dhe shteti paguan jo më pak se 4,5 miliardë lekë në vit për subvencion. Kur në fakt pjesën më të madhe të konsumatorëve e përbëjnë konsumatorët familjarë, (raporti i konsumit të konsumatorëve familjar dhe jo familjar është rreth 58% me 42%.) dhe borxhet e pambledhura të kompanisë OSSH (dikur CEZ) ndaj konsumatorëve arrijnë vlerën e 71 miliardë lekëve deri në fund të 2013! Në këtë shumë, pjesën më të madhe të borxhit e zënë familjarët me shumë se 45 miliardë lekë. Kjo shumë llogaritet të jetë krijuar pas vitit 2007. Në ndërkohë që qeveria aktuale, pavarësisht se cila do të jetë tarifa e re e energjisë elektrike për vitin 2015 ka planifikuar subvencionimin e rreth 210 mijë familjeve që preken nga ndryshimi i tarifës.

BORXHI I KEQ BËN PJESË NË KOSTO

Shumica e humbjeve kudo në botë ndodhin në rrjetet e shpërndarjes. Sikurse përmenda, përafërsisht 15% e humbjeve totale janë teknike (6-8% mbi mesataren ndërkombëtare), ndërsa bilanci shqiptar rëndon për shkak të përdorimit të paligjshëm të energjisë. Pra, pjesa tjetër e humbjeve janë vjedhje. Në 2010, 2011,2012, 2013 humbjet janë luhatur nga 68 % në 53,1 % Aktualisht ato shënojnë nivelin 38,4 %. Nëse të gjithë këtyre shifrave iu zbret shifrën 15 %, pjesa që mbetet “iu takon” hajdutëve të energjisë elektrike. Të ballafaquar me humbje të larta dhe norma të varfra të mbledhjes, operatori i shpërndarjes CEZ nga fundi i 2012-s ishte i paaftë të paguajë faturat ndaj kompanive të tjera të sistemit, OST dhe KESH. Për shkak të gjendjes së dobët financiare, CEZ Shpërndarje ndaloi importimin e energjisë elektrike për të mbuluar humbjet e saj në fund të vitit 2012. Banka Botërore raporton në studimin e saj se “në vitin 2013, CEZ Sha. shënon një borxh rreth 36 miliardë lekë (343 milionë USD ndaj KESH, 5.5 miliardë lekë (52 milionë USD) ndaj OST, 15.3 miliardë lekë (144.5 milionë USD) ndaj tregtarëve dhe 2.8 miliardë lekë (26.5 milionë USD) dënime në formën e TVSH-së së papaguar”. Këtyre borxheve u faturohet edhe një shumë prej 4,8 miliardë lekësh të marra nga CEZ AS pas zëvendësimit të kredive të IFC dhe BERZH në vitin 2012. Referuar deklarimit të MEI – “Mos kryerja e funksioneve për të cilat ishte licensuar CEZ, e përkuli qeverinë shqiptare para dështimit të plotë, e cila për të mos e pranuar atë publikisht, fundosi në kolaps me overdraft dhe kredi absurde KESH-in duke arritur në një borxh të pashlyeshëm prej 270 milionë dollarë. Njëkohësisht, kapaciteti gjenerues i disponueshëm i KESH sha u ul me rreth 83 MW prej privatizimit abuziv të 4 HEC – eve Ulëz, Shkopet, Bistrica 1,2 dhe Lanabregas, të cilët u shitën baraz me vlerën e katër pallateve në Tiranë. Kjo uli prodhimin publik të energjisë elektrike me 6%, duke rritur artificialisht kostot e energjisë elektrike në tregun me tarifë të rregulluar”.

FATURAT E PAPAGUARA DHE…

Kur lexoja sot deklarimet e z. Mima të bëra në maj 2013, saktësësisht një muaj para zgjedhjeve parlamentare, ndjehesha keq nga ato që dëgjoj sot dhe që kanë të bëjnë me “shtetin policor” me faljen e kamatvonesave” etj, etj. Ndjehem keq jo vetëm sepse z. Mima nuk arriti të siguronte plotësimin brenda vitit 2015 të 100% të nevojave për energji elektrike të prodhuar brënda vendit, por sidomos për ato që Banka Botërore, në raportin e saj tëe fundit i dedikon qeverisjes së kaluar. Ja konkluzioni i specialistëve të BB-së: “Kërkesa e konsumatorëve për energji elektrike pritet të arrijë 10,000 Gigavatorë në vitin 2020, ndërsa hendeku i furnizimit me energji elektrike do të arrijë 5,000 Gigavatorë ose 50% të kërkesës totale deri në këtë vit, sipas një bilanci që Banka Botërore i ka bërë tregut të energjisë në dy dekada. Duke pasur parasysh strukturën aktuale të sektorit, hendeku i parashikuar do të mbulohet me blerjen e importeve shtesë. Por, ndërkohë, kostot që lindin nga importi nuk janë të ndara në mënyrë të barabartë ndërmjet qeverisë, investitorëve dhe konsumatorëve, por përballohen tërësisht nga shteti”. Nëse dikush e lexon “shqip” këtë deklarim duhet të kuptojë se nëse zhvillimet në sektorin e energjisë ecin me ritmet aktuale dhe nëse tarifa për konsumatorët do të jetë 9.5 lekë për kilovat/orë, deficiti në sistem do të jetë 22 miliardë lekë në vitin 2020! Dhe këtu nuk kam folur për tarifat e reja që pritet të vendosen në fund të dhjetorit, por për një tarifë apriori! Kush do t’i paguajë këto 22 miliardë? Si është e mundur të bëhet thirrje për të mos paguar konsumin e mallit “energji elektrike”? Si është e mundur që të pranohet akoma që i gjithë prodhimi i Kaskadës së Drinit të vidhet, të humbasë dhe që shqiptarët të mos paguajnë apo t’u falen kamatvonesat? Cili tru normal e bën këtë hesap? Dhe kë dëmton kjo gjë? Për të gjitha këto pyetje e të tjera ka një përgjigje që vjen nga qeveria: “Shqipërisë i duhet burimet brenda vendit, por në mënyrë që burimet e brendshme të shtohen, pra prodhimi i energjisë elektrike në Shqipëri të shtohet dhe Shqipëria të mos jetë e varur në 40 e ca përqind të saj nga importi, duhet të nxisim investimet. Nxitja e investimeve bëhet me dy elementë , duke pasur mbi të gjitha një klimë më të mirë për investimet (me rregullat dhe me legjislacionin e ri të energjisë elektrike), me një planifikim të mirë dhe jo duke bërë investime, të cilat nuk kanë efektivitet në sistemin energjetik, pra janë prodhime të cilat nuk ndikojnë në bilancet energjetike, përkundrazi shkaktojnë disbalanca dhe humbje. Mbi të gjitha mbi një disiplinë financiare, sepse asnjë nuk do të investonte në sektorin energjetik nëse nuk do të kishim cash #xdcc0; ow, para të garantuara dhe sektor likuid. Kjo arrihet nëpërmjet disiplinimit të pagesës një, dhe e dyta duke filluar liberalizimin e tregut”. Atëhere “Nëse nuk ke gjë për të thënë, më mirë hesht”-thotë një fjalë e hershme! Kush kërkon të flasë për energjinë, ata që ikën, apo ata që do të vijnë, duhet të shprehen e të ofrojnë opsione vetëm në këto dy rrugë! Në të kundër, është më mirë të heshtin! Eshtë në të mirë të tyre apo të intelektit të tyre…Nëse e kanë sigurisht këtë të fundit!

Shkrimi u botua në Shqiptarja.com (print) në 7 Dhjetor 2014

(shënim: grafikët janë me burim nga “Monitor”) *) Autori është Sekretar i Përgjithshëm i Lidhjes së Gazetarëve Ekonomikë të Shqipërisë.

Shqiptarja.com 07.12.2014

Borxhet e pambledhura të kompanisë OSSH dikur CEZ ndaj konsumatorëve arrijnë vlerën e 71 miliatdë lekë ose rreth 600 milionë eurove në fund të 2013. Në këtë shumë, pjesën më të madhe të borxhit e zënë familjarët me shumë se 45 miliardë lekë. Kjo shumë llogaritet të jetë krijuar pas vitit 2007.

Banka Botërore si konsulent i qeverisë për energjinë ka vlerësuar këto gati pa shpresë arkëtimi, ndërkohë që një pjesë e këtij detyrimi është reflektuar në shpenzime. Kosto e krijuar nga borxhet është përballuar nga subvensionet buxhetore, të cilat janë marrë nga taksat e shqiptarëve. Cka do të thotë së në mënyrë të tërthortë këto detyrime janë shlyer.

Qeveria i ka vënë qytetarët shqiptarë të para detyrimit për të paguar borxhet e akumuluara të energjisë ose në rast të kundërt ndaj tyre do të pritet energjia elektrike dhe do të merret masa arrest me burg nëse tetohen të lidhen në mënyrë të paligjshme në rrjet.

Revista Monitor, 05.12.2014